Maandag 5 september La Paz – Isla del Sol

Het ontbijt langs de straat is interessant. Een broodje met een zachte binnenkant. Zou het gebakken deeg zijn of snot? Of misschien is het een soort rijstwater.

We zijn in dubio wat te doen. De tocht naar Manaus kan op heel veel manieren en sommige vergen nogal wat tijd. En als we via Bolivia naar Brazilië gaan moeten we eerst naar het noorden. Terwijl als we via Peru gaan, dan zouden we eerst naar het zuiden moeten. Reisbureaus geven geen uitsluitsel. Ze weten niets over Brazilië en de Amazone. We ontdekken alleen dat we niet naar Porto Velho in Brazilië kunnen vliegen (tenzij we teruggaan naat Sao Paulo). Omdat we hoe dan ook Lake Titicaca niet willen missen, gaan we daar vandaag maar naartoe. We hebben geluk met de bus, die vertrekt zodra we erin zitten (3½ uur rijden). Halverwege moeten we uitstappen. De bus gaat in een soort ponton over een straat van het meer, terwijl de passagiers met een motorbootje moeten. Jaren geleden is een ponton omgeslagen – vandaar. Van Copacabana  naar Isla del Sol gaan we weer met een klein motorbootje. Anderhalf uur  op het water op 4000 meter. Als je daaar geen kleur van krijgt…

We maken kennis met Hugh (Engels) die ook bvan La Paz naar Isla del Sol reist. Op het eiland moeten we een meter of 50 klimmen, wat op deze hoogte geen kattenpis is.

Voor het diner  klimmen we verder omhoog naar de richel waar we een restaurant vinden. Ze serveren forel. Terug naar ons hostel is nog een beetje lastig want om ½ 8 is het weer pikkedonker. De maan is nog maar een heel klein sikkeltje.

Weer terug   verder