Dinsdag
27 september El Choro trek dag 3
|
|
We staan om 6 uur
op. Voor het eerst horen we de diepe vogelgeluiden die je in het oerwoud
verwacht. De wolken hangen laag boven ons maar het is droog.
We lopen in één ruk
(5 uur) naar Chairo. Tot net boven het dorp blijven we rond 1900 m af en toe
even 100 m omlaag en weer omhoog om over de bruggen te kunnen. En dan gaat het
stijl omlaag naar 1300 m. De vegetatie verandert na het ‘Japanse huis’ op eens
drastisch. Met het droge gewas dat je in de duinen verwacht. Vanaf hier zijn
ook hele hellingen verbrand – zogenaamd voor de ‘agricultura’. Maar in de
praktijk is moeilijk voor te stellen hoe er ooit iets verbouwd gaat worden op
deze steiltes. Je ziet ook de kaalslag op plaatsen waar al een paar jaar
geleden is ontbost. De natuur zal daar nooit meer teugkeren in de oerwoud-staat
en na verloop van tijd valt er ook niets meer te verbouwen.
We komen weer
niemand tegen behalve bij de enkele huisjes die aan het pad zijn gebouwd. Het
is nu ook wel duidelijk dat de hele weg vroeger 2 – 3 meter breed is geweest en
perfect bestraat door de Inca’s. Waar
nodig met een muurtje. Maar 500 jaar
achterstallig onderhoud hebben hun tol geëist. Boomwortels en aardverschuivingen
hebben het pad vernietigd. Het eenvoudige spoor dat er nu op de meeste plaatsen
over is, is natuurlijk voldoende voor het hedendaags gebruik. Moet je nagaan
voor hoeveel verkeer het een half millennium geleden bedoeld was.
|
|
We zien een slang,
een of ander knaagdier, een eekhoorn, parasolmieren, adelaars en lorrekieten.
En heel wat klein gevogelte. Voor het eerst worden we gestoken door kleine
vliegjes.
Vanaf Chairo
organiseert Isidro een vrachtwagen voor vervoer naar Coroico. Dat is nog een
heel eind en weer 700 m omhoog. De weg wordt nieuw aangelegd en we zien hoe
hedendaagse stratenmakers er ook wat van kunnen. Met kiezels van rond 1 kg
wordt de straat in 5 á 6 stroken belegd. Met grotere kiezels wordt de berm tot
aan het afwaterkanaaltje belegd. Doet niet onder voor Incawerk. In Coroico
nemen we afscheid van Isidro. Hij gaat meteen terug naar La Paz en wij blijven
hier nog een nacht. Heerlijk douchen en kleren wassen. En het bier smaakt ook
weer goed. Het stadje is een trekpleister voor fietsers. Omdat het boven op een
berg ligt is het ideaal geschikt als start voor ‘gravity assisted mountain
biking’.