Zondag
25 september El Choro trek dag 1
|
|
We worden pom 8 uur
opgehaald door de gids – Isidro – met een taxi. Die brengt ons helemaal tot het
hoogste punt van de trek, bij El Cumbre het nationale park in. We beginnen
zodoende te lopen op 4864 m. Het is hier rond 0°C, met sneeuw op de weg en
ijspegels langs de rotsen. Het pad is oud: ouder dan de Inca’s. Die hebben het
hier en daar uitgebouwd en belegd met stenen. Van boven af is goed te zien hoe
netjes dat is gebeurd. Veel verder in de vallei is de bestening van recente
datum en veel hobbeliger. Dat loopt ook een stuk beroerder. We dalen sterk
langs de rotsen tot 4430 m. Daarna wordt het vlakker. Bij de lunch, in Chucura,
is het 3630 m. Vanuit dit dorp lopen mensen naar La Paz. D.w.z. 1200 m omhoog
en dan weer 800 m omlaag of zo, hemelsbreed over 28 km. We zijn er diverse
tegengekomen. Het weer is fantastisch: boven hebben we volop zon en naarmate we
dalen neemt de bewolking toe. Met de lunch is het al 17°C en om ½4, als de tent
is opgezet op 2828 m, is het al 20°C.
|
|
We hebben al met al
12 km gelopen en zijn 2000 m gedaald. De vegetatie is enorm veranderd. Boven
4000 m is alles kaal of grassig. Maar op 3500 m staan al behoorlijke struiken.
OP 3200 m zien we eerste felgekleurde vogeltjes. Daar zijn dus ook volop
bloemen. Epifyten groeien op de rotsen en de bomen. Muggen doen hun intrede.
Jaarlijks lopen
duizenden toeristen, ook Bolivianen, deze trek. Vooral natuurlijk in het droge
seizoen mei – september. Gisteren kwamen er nog 20 langs. Wij zijn vandaag de
enige. No’s. 3752 en 3753. Isidro is medisch student. Dit gidsen doet hij als
bijverdienste. Hij kookt heel goed. Soep, pasta met saus. De resten gaan naar
het stokoude vrouwtje van de camping. Het dorp heeft maar twee families, één
aan iedere zijde van de hangbrug. Er zijn ook twee campings. Maar vandaag
blijft er eentje leeg.