Maandag
19 september Oruro
|
|
We hebben een 4WD tour geboekt naar het zuidwestelijk deel van Bolivia.
De zoutwoestijn van Uyumi en de geoactieve
gebieden daaromheen. Die tour begint op dinsdagochtend, bij aankomst van de
nachtbussen uit La Paz. Maar wij hebben geen zin om de hele dag in LP te hangen en we vinden uit dat we meteen ’s
ochtends naar Oruro kunnen en dan vandaar ’s nachts
verder. De bus naar Oruro doet er 3 uur over. Voert
over de altiplano: 4000 m hoog en vrij vlak, tussen
twee ruggen van de Andes. Er is niet veel te zien. De
altiplano bestaat hier voornamelijk uit grind met een
dunne bovenlaag. Er groeit wat pollengras en de (goede) weg voert langs wat
dorpen.
Oruro is een vrij forse stad,
waar omheen tinmijnen liggen. We zoeken tussen het afval van een mijn, op een
bergje aan de rand van de stad. ’s Middags kunnen we ook nog het mijnmuseum in.
Dit is gebouwd in een mijn gang die hier speciaal voor is gegraven. De ingang
is in de kerk. Ze hebben wat oude werktuigen tentoongesteld. En er is natuurlijk
een ‘El Tio’ pop, een verbeelding van het gevaar in
de mijnen. In ons groepje zijn nog 6 lokalen en die nemen El Tio heel serieus. Er worden dingen aan hem geofferd. Hij
krijgt geld en water, etc. De rest van de dag vullen we met eten en rondslenteren.
Ik laat me ergens scheren. Onze bus gaat om 21.00 uur. De voorste rij stoelen
blijkt dit keer geen succes. Juist minder beenruimte. Bovendien werkt de
slaapstand niet. De weg is zeer slecht, golfplaat met kuilen. Maar slapen lukt
toch een beetje. En na aankomst om 5 am mogen we nog
1½ uur blijven liggen. Omdat de bus nu vrijwel leeg is, is dat prima.