Maandag 12 september  Nazca

Er wordt vandaag wel gevlogen. We delen een Cessna met 3 anderen. Op 700 m is de natuur geweldig. Rond Nasca zijn echte badlands. Een diep-trieste troosteloosheid waar niets meer groeit. Maar de kleurschakeringen zijn geweldig. De patronen die waterloop vanuit de kale heuvels heeft gemaakt zijn indrukwekkend. En daartussen de figuren en lijnen van een voorbije cultuur. De figuren lijken kleiner dan we hadden gedacht. Ze zijn typisch 80 – 100 meter groot. Maar de lijnen – kaarsrecht – die er doorheen lopen strekken zich uit over kilometers.

We informeren of er een piloot ons naar Arequipa kan vliegen, maar we krijgen nul op het rekest.

Terug in het hotel staan we wat te delibereren over een excursie voor de middag, als Emile opeens om de hals wordt gevallen door twee vrouwen: vrouw en dochter. Maria is ook in Peru om met Anne nog wat rond te trekken vóór de terugreis naar Nederland. Ze zijn van Cusco via Puno – Arequipa naar Nazca gereisd. Wij net in de omgekeerde richting. Vanavond vieren we feest.

Weer terug   verder