Woensdag 2 juni    Nanga Parbat base camp - Gilgit

We worden om 5:30 gewekt. Slechte nacht gehad. Niet meer gewend om te slapen op een dun matje, in een open slaapzak bij 4°C. Het is nog eventjes helder en we zien een hele flank van Nanga Parbat (8125m). Ze is wel erg hoog, en heel eenzaam.

Na een paar uur lopen, terug naar Tarishing, krijgen we ergens midden in de velden thee met paratha (dun gebakken pannenkoek met veel vet). Rahat is die in een nabij dorp gaan halen. De locals drinken de thee overigens met een schep zout.

Onderweg raken we achter een ezel met sprokkelhout die ook omlaag wordt gedreven. 40 kg/ezel en deze moet een uur of 5 lopen. Per huishouden moet 2x / week met een ezel op deze manier hout worden verzameld voor de winter, de hele zomer door. Waar blijven alle bomen?

We kunnen kijken in een van de water-gedreven maal-molentjes. Eerst moeten de vrouwen eruit! want anders is het voor ons taboe. (Maar wie kan ze aanspreken? Daarvoor moet je eerst een mannelijk familielid zien te vinden...)  Er wordt zout gemalen van grote oranje doorschijnende brokken.

De weg is nog steeds niet open en van Tarishing moeten we nog 2 uur lopen naar de jeep. Al met al zo'n zes uur. Daarna nog 5 uur met de jeep. Onderweg eten we in een lokaal eethuis. Kip met linzen en nan. De nan wordt ter plekke gemaakt en de kok zit op de oven.

Bij Gilgit is de weg versperd door studenten die tegen een of andere wijziging in het onderwijs protesteren. De KKH staat vol met een dozijn vrachtwagens (al het verkeer van vele uren). Als om 18:00 de studenten afdruipen - wij hebben gelukkig maar een kwartier hoeven wachten - blijkt het probleem nog niet over. Want ze hebben de weg geblokkeerd met enorme rotsblokken en niemand is natuurlijk genegen om een opruim-team te vormen. Onze jeep en nog één andere zijn in staat om de rotsblokken heen te manouvreren en door de overgebleven blokkades te breken. Dan blijken er aan de Gilgit zijde toch zo'n 100 auto's vast te zitten. Die staan daar waarschijnlijk nog wel een uur. Overal in de stad zijn militairen zichtbaar: bewapend met indrukwekkende geweren. Ze bemoeien zich niet met de bevolking.

Rahat vertrouwt de situatie niet en biedt aan dat hij ons morgen om 5:00 ophaalt met de jeep, d.w.z. voordat er verdere ongeregeldheden kunnen zijn.

Home            Volgende dag