Dinsdag 1 juni Tarishing - Nanga Parbat base camp
Cookie wekt ons om 6:00. Het is dan 9°C. Niet slecht als je de Alpen gewend
bent. Het regent. Het regende de hele nacht al en nu missen we het uitzicht op
de berg. Maar als we om 7:30 vertrekken is het droog en even later breekt de zon
door. Nanga Parbat base camp is op 3450m en het pad erheen klimt heel
geleidelijk. Met de lunch zijn we er. Onderweg zijn nog diverse 'dorpjes' waar
's zomers mensen wonen. Het onderscheid tussen woning en stal is heel
gering.
Halverwege is een schooltje en we worden uitgenodigd om er te kijken. Ik oefen
klok-kijken met 6-8 jarigen en Emile kijkt in een klas waar op de wereldkaart
Amerika blijkt te ontbreken (ligt vanuit Pakistan gezien aan de achterzijde !).
De kleintjes zitten buiten in de zon en leren het Engelse alfabet. We krijgen
thee en doneren een bijdrage voor de school.
Vanuit base camp is uitzicht op Nanga Parbat, maar die is door wolken omgeven. Hier op 3450m groeien nog gewoon wilgen. Op 3400m grazen nog paarden en op 3200m wordt nog koren verbouwd. Met een ezel zijn een tent en slaapzakken voor ons gebracht en ook kookgerei en eten. Tijdens de lunch gaat het weer regenen en zo nu en dan valt er een sneeuwvlok. Het weer is te slecht om de gletscher op te gaan. In de loop van de middag gaat het echt sneeuwen. Voor die tijd hebben we de tent al eens opnieuw opgezet omdat hij lekte doordat het dak op de binnentent rustte. Tegen de avond klaart het op en kunnen we alsnog een kijkje nemen bij de gletscher. Een tong ervan is recentelijk verdwenen en Emile kan reconstrueren waarom de volgende tong de vorm heeft die hij heeft. 's Avonds help ik Rahat met het schrijven van een introductie voor zijn web-page.
Het is bijna volle maan, maar de Nanga Parbat blijft zich verbergen. De rits van mijn slaapzak blijkt niet te werken ...