Maandag 31 mei    Gilgit - Tarishing

We vertrekken om 8:00 met een jeep. Rahat, de chauffeur, de kok en wij. Eerst rijden we anderhalf uur de KKH af, naar het zuiden. Er is nauwelijks verkeer. Dat is maar goed ook, want de weg is smal. Hier en daar is het onderhoud duidelijk achterstallig. We komen langs het punt waar Himalaya, Karakoram en Hindukush bij elkaar komen. Dan steken we de Indus over en volgen de Astore River voor nog eens een uur of drie. We eten ergens een lokale lunch. Om de paar uur moet je je wel ergens registreren bij een politiepost. Zodoende weten we dat wij dit jaar de 13e en 14e toerist zijn die deze route naar Nanga Parbat volgen.

3 km voor Tarishing is de weg door een landslide geblokkeerd en moeten we lopend verder. Omdat de jeep onbeheerd achterblijft, moet ook alles mee dat we normaal niet op een trekking als deze zouden meenemen (zoals klamboe, noodrantsoen).

Rahat komt uit een van de dorpen in deze vallei. Zijn dorp, met meer dan 250 inwoners, is bevolkt door één familie. D.w.z. dat iedereen afstamt van dezelfde grootvader. In andere dorpen wonen soms 2 of 3 families.

Tarishing ligt op 2911m. We geloven pas dat we er zijn als we een kamer mogen uitkiezen. Al twee keer eerder dachten we dat we onze bestemming hadden bereikt. Maar beide keren hadden we het gewoon niet goed begrepen. Verschillen in hun en onze uitspraak van het Engels! De douche in het 'hotel' is niet zo koud als in de gemiddelde Alpenvereins Hütte. Rahat gaat terug om een ezel te halen voor morgen. Dat hadden we ook niet helemaal begrepen ...

Home            Volgende dag