Gedichten
Vechten
Voor jou niet veel geluk en harmonie in dit leven,
Nee, jou leventje bestaat voor het grootste deel uit vechten,
Niets gaat vanzelf,
En het doet ons zo'n pijn jou strijd te zien,
Vechten voor de rust in jou lijfje,
Vechten om te snappen wat mensen van jou willen,
Vechten om te leren niet zo erg te schelden,
Vechten om in slaap te komen als jij weer uren wakker ligt,
Vechten om te onthouden wat jij op zo'n dag allemaal moeten doen,
Vechten om het verdriet niet te voelen, dat zoveel mensen jou maar een lastig kind vinden,
En het breekt ons hart, om te zien dat ons kleine jochie
met zijn liefdevolle gouden hartje zo'n Zware levenstaak heeft gekregen.
Maar weet je.............
Wij vechten ook, jij sleept ons ook mee in jou strijd.
Jou zusje vecht om elke keer maar weer geduld en acceptatie voor jou op te brengen.
En wij ? Soms zijn wij zo triest,Doodmoe en verslagen,
Dan vechten wij om de liefde voor ons jochie nog te kunnen voelen.
En dat is het meest afschuwelijke gevecht voor een vader en een moeder om te moeten leveren.
Duidelijk!
Wanneer een kind een gezond lichaam heeft,
dat hem desondanks niet gehoorzaamt.
Goede ogen heeft,
maar niet op dezelfde wijze kan zien als anderen.
Goed kan horen,
maar niet op dezelfde wijze verstaat als anderen.
Kan dit kind niemand vertellen wat zijn moeilijkheden zijn,
en komt het hem voor dat hij altijd in het ongelijke is.
Niemand ziet aan hem dat hij anders is.
Daarom verwacht iedereen dat hij zich als de andere zal gedragen.
Waar is het?
Als het niet hier is...
dan is het daar!
Als het niet daar is...
dan is het hier!
Als het niet daar of hier is...
dan is het ergens!
En als het daar ergens niet is...
is het, voor zover ik kan zien, nergens!
Maar waar zocht ik eigenlijk naar?
Ik zou het wel willen
op mijn stoel blijven zitten,
en niet overal op vitten.
-ik zou het wel willen-
eens ergens lekker spontaan,
onverwachts naar toegaan.
-ik zou het wel willen-
netjes eens iets afmaken,
en nooit meer iets kwijt raken.
-ik zou het wel willen-
nooit meer impulsief,
en voor iedereen altijd lief.
-ik zou het wel willen-
nooit meer een paniekaanval,
een keertje winnen met voetbal.
-ik zou het wel willen-
een keer mijn kamer 'uitmesten',
en NOOIT meer last van pesten.
-ik zou het wel willen-
op school bij de les blijven,
en netjes tussen de lijntjes schrijven.
-ik zou het wel willen-
ja, ik zou het wel willen, maar nee,
het lukt niet altijd want ik heb PDD!
Je irriteert mijn trommelvlies
Teveel geluiden om mij heen,irriteert mijn trommelvlies
Totale stilte, irriteert mijn trommelvlies
Een monotome stem, irriteert mijn trommelvlies
Bij de één irriteert een bepaalde stof
Bij de ander een elastieken mouw
Weer een ander
kan niet tegen bepaalde voedingsvezels
Maar bij mij...irriteert mijn trommelvlies
Ik heb ADHD
En dat gaat niet zonder problemen,
Net zoals bij ieder handicap
Heb ik ook te maken met de consequenties hiervan.
Ik moet blijven uitleggen waarom ik
aan bepaalde dingen niets kan doen
Ik moet mij telkens verdedigen
tegen onbegrip van anderen
Ik moet verklaringen blijven geven
waarom ik iets zeg zoals ik het bedoel
omdat ik anders denk dat ik
door niemand begrepen wordt
Ik blijf maar vechten.
Je hoopt dat je naasten je begrijpen
of in ieder geval een poging daartoe doen
Je hoopt dat je naasten je vergeven
wanneer je op jouw manier aangeeft
dat ze over de grens gaan.
Maar nee, het liefst doen ze er
nog een schepje bovenop
door een 'leuke' opmerking te maken
die z'on pijn doet.
Een opmerking die je bezig houdt soms dagenlang.
Een opmerking die er voor zorgen kan
dat je weer op je eigen plaats zit, de put.
Een put die zo diep kan zijn
Een put waarin een touw hangt
ingesmeerd met groene zeep.
Wat is nou ADHD?
Hoe leef je daar nou mee?
Ik zou het zo graag uit willen leggen
zonder dat ik daarop wordt aangevallen
Gewoon in mijn eigen woorden
met mijn eigen gevoelens.
Ik wil geaccepteerd worden
om wat en wie ik ben
Ik wil voelen dat mensen ook van mij houden,
ondanks dat ik voor hen
niet altijd even makkelijk ben
Maar deze zelfde mensen
maken mij het leven soms zo moeilijk
En ik krijg nooit de kans om uit te leggen waarom
Gewoon in mijn eigen woorden
met mijn eigen gevoelens.
Ik heb ADHD
Dat is een handicap die niemand ziet
Niemand ziet hoe de storm
door je hoofd en je lijf heen raast
Niemand ziet hoe moeilijk
een normaal leven voor je is.
Niemand ziet dat lawaai, stilte en eentonige geluiden
mijn trommelvlies irriteren.
Niemand ziet dat mijn geïrriteerde trommelvliezen
ervoor zorgen dat mijn hele lichaam reageert.
Niemand ziet.......
Was ik maar blind.
Ik kom eraan.
Waarom moet ik zijn
Zoals andere mensen
Ze houden nooit rekening
Met mijn eigen wensen
"Kun je dat niet eens" wordt er gezegd
Langzaam zijn wordt als lui uitgelegd
Waarom wil niemand accepteren
Dat ik traag ben in het leren
Ik wordt als lastig afgedaan
Een toekomst is van de baan.
Ik moet iets doen wat er wordt gezegd
Anders hoor ik er niet bij
Ik wordt als abnormaal beschouwd
In deze maatschappij.
Ik ben traag en niet zo snel
Maar in mijn eigen tempo red ik 't wel
Zie mij nu als mens
Met eigen kwaliteiten
En blijf...mij
Niet altijd maar verwijten
Dat ik afwijk van anderen
Maar waarom zou ik veranderen.
Opzij, opzij ik kom eraan
Ik wil mijn eigen leven
U zult mij of u wilt of niet
Die ruimte moeten geven.
Ik voel me, o zo vaak
Heel erg verloren
Want ik wil er ook
Graag bij horen
Ik laat, ik laat niet meer
Over mij heen wandelen
Ik eis dat jullie mij
Als gelijke gaan behandelen
Een plaats in deze maatschappij
Dat is mijn recht
Iets waarvoor ik mij
Kapot vecht!
Samen strijden geeft mij kracht
Begrip is wat ik verwacht.
Geen titel
Je was mooi toen je werd geboren,
Al zag je wel een beetje blauw
Ik voelde me zo uitverkoren
Ik was zo gelukkig met jou
Je huilde vaak, maar ach welke baby niet
Je leerde alles een beetje later
En als je andere kinderen ziet
Was je ook geen vlotte prater
Met mijn nachtrust was het ook gedaan
Je hebt een kind dat weet je
Bij anderen is dat ook over gegaan
Men zegt: " Ook dat vergeet je"
Wat is het moeilijk jouw moeder te zijn
Je op te voeden, jouw buien te accepteren
Soms wil ik dat niet en dat doet pijn
Maar ook dat moet ik misschien leren
De buurvrouw zegt:" Dat kind wordt niet opgevoed
Je moet hem anders aanpakken"
En ook mijn moeder zegt:" Kind weet wat je doet
Zo krijg je ongemakken"
Maar niemand voelt die vreemde pijn
Die mij zo angstig maakt
Zou er dan toch iets met je zijn
Ben je dan toch niet volmaakt?
Ik weet het nu, het is geconstateerd
En al zegt me dat ik je heb verwend
Wat er ook van ons wordt beweerd
Het is gewoon omdat je net een beetje anders bent.
Een moeilijk kind.
Als een kind geboren word,
heb je een droom, het kind wordt een top.
Dan zegt men op school, het gaat niet zo goed,
je zoekt naar een weg, het liefst met spoed.
Het kind is anders dan anderen zijn,
dat doet een moederhart zoveel pijn.
Veel onbegrip in je omgeving,
men heeft moeite met vergeving.
Jij als moeder van je kind,
weet dat jou liefde overwint.
Wat mensen zeggen of doen,
denk ik van, die hebben geen fantsoen.
Jij bent diegene die vecht voor haar kind,
maakt niet uit wat een ander er van vindt.
Niemand
Niemand weet wie je bent
Niemand weet hoe je denkt
Niemand kent je goed
Er zijn mensen die denken te weten wie je bent en wat je voeld
Maar in de werkelijkheid weet niemand het..
Behalve jij!
Een storm in je hoofd..
Het is voor jou, als je naar de toekomst stapt,
Alsof je je een weg door een wildernis kapt.
Al wordt er altijd maar op nieuwe doelen gemikt,
Het is toch steeds weer het toeval dat beschikt.
Ik weet zeker dat je over een paar snelle jaren,
Verlost zult zijn van al je wilde blonde haren.
En als men de diagnose PDD-NOS niet gelooft,
Zeg dan maar: Het stormt een beetje in mijn hoofd.
Een bijzonder kind....
Van de buitenkant zie je niets,
Maar aan de binnenkant is er iets,
Het is net of hij twee persoontjes is.
Soms is het goed en soms is het mis.
Andere mensen denken: dat is er een met pit.
Maar die weten niet hoe hij in elkaar zit.
De wereld zit voor hem moeilijk in elkaar,
Hierop reageert hij vaak heel raar.
Het zijn al die prikkels die het zo moeilijk maken.
Die in zijn hoofdje de weg steeds kwijtraken.
Dan is hij boos op de wereld om hem heen.
En sluit hij zich af, is hij het liefst alleen.
Hij drukt zich dan uit in zijn eigen taal.
En dat maakt hem zo speciaal.
Als iedereen hem nu zo eens ziet.
Dan is de wereld zo slecht nog niet.......