Afgelopen zomer hebben we kinderen geholpen in Medias, Roemenië

..... die ook Uw hulp kunnen gebruiken .....

            

                                                                                                                                                                                         

DE EERSTE WEEK

Op 21 juli 2001 ben ik met nog vijf andere nederlandse vrijwilligers afgereisd voor de IBO naar Medias in Roemenië. Waar we nog vier andere vrijwilliggers uit Oostenrijk en Duitsland zouden treffen om samen te zorgen voor een fantastische verdieping op het jongensinternaat. Vorig jaar was daar al gestart door de IBO en dit jaar moest de verdieping af. Toen we aankwamen zagen we al direct dat er al gigantisch veel werk was verzet maar dat we er nog heel hard tegen aan moesten om alles in de zes nog resterende weken af te maken. Er moest nog een deel gestuct worden en er was nog nergens een plafond. Gelukkig waren we als groep ontzettend enthosiast dus op maandag was iedereen klaar om te beginnen. Helaas voor ons moest er eerst materiaal worden besteld dus er werd ons gezegd dat we het tot woensdag even rustig aan konden doen nou was dit op zich geen probleem we waren allen toch niet helemaal fit na de treinreis dus dit gaf ons even de gelegenheid om wat uit te rusten. Na twee dagen stucken en schuren waren de wanden een heel eind opgeschoten en kwam er al hout voor de plafonds. En aangezien we toch ongeveer wisten dat, dat hout eerst tegen de balken aan moest, voor het gips, begonnen we daar iets te enthosiast aan, want waar wij de tengels op 40 centimeter naast elkaar plaatsten, daar wilden de collega's van de roemeense aannemer de latjes op 50 centimeter van elkaar. En aangezien zij de verantwoording hadden over het geheel gingen die tengels die wij zo mooi hadden geplaatst er weer mooi vanaf en zouden zij weleens laten zien hoe het wel hoorden. Een van hen deed dienst als "schroever", een gaf de schroeven aan, een ander hielt de lat op zijn plaats en een ander had een timmermans oog dus die deed dienst als "laserwaterpas". Waar wij maar een uur nodig hadden om de tengels op zijn plek te zetten waren zijn enkele uren bezig, maar het resultaat mocht er zijn. Helaas was het nadat er gips overheen zat niet meer zichtbaar, maar toch. Gelukkig hadden ze gezien dat wij toch wel wat in onze mars hadden wat ook al zaten de tengels op een verkeerde afstand ze zaten toch goed vast dus we konden kun mooi helpen. En zo werden er twee groepen geformeerd en zat het raggelwerk er twee keer zo snel tegen aan. En hadden we aan het eind van de eeste week al vier ruimtes met raggelwerk en isolatie. De lokalen begonnen al echt vorm te krijgen.

Hieronder vind U enkele foto's van onze bouwactiviteiten

         

We waren echt toe aan ons eerste weekend. We gingen een popconcert bezoeken in Sigisoara. En aangezien de treinen in Roemenië echt heel weinig kosten hebben we deze maar genomen. En we gingen er eigenlijk vanuit dat ze flinke vertraging hadden of helemaal niet reden, maar tot onze grote verbazing reed de trein exact op tijd dus daar kan de NS nog een voorbeeld aan nemen. Na een halfuurtje treinen kwamen we aan in Sigisoara. Sigisoara is een heeft een oude kern die midden op een heuvel ligt dus het werd veel klimmen. Op deze heuvel, zo gaat het verhaal, leefde Dracula (helaas liet hij zich niet zien) Op deze heuvel was een markt waar we enkele souvenirs hebben gekocht en waar we gezellig wat hebben gegeten en gedronken. Helaas moesten we nog enkele uren wachten voor het popconcert zou beginnen, dit gaf ons de mogelijkheid om Sigisoara beter te leren kennen. Na een paar uur slenteren zijn we weer ergens wat gaan drinken. Het werd steeds drukker en gezelliger. Nadat we een geweldige dag hadden gehad zijn we weer per trein terug vertrokken. Terug op het station van Medias hebben we democratisch besloten om de rest van onze reis per taxi te vervolgen aangezien deze hier in tegenstelling tot in Nederland goed te betalen zijn. Na een goede nachtrust was het de volgende nacht alweer vroeg op om de trein naar Sibiu te pakken In Sibiu hebben we enkele bezienswaardigheden bekeken en ook hier hebben we lekker gegeten. Toen we 's avonds terug gingen waren we bek-af en hadden we een geweldig weekend achter de rug.

 

DE TWEEDE WEEK

De tweede week begon fantastisch we kwamen nog maar net ons bed uit en er stonden al dertig platen gips. De enige nadelen hieraan waren dat de platen erg groot waren, namelijk 1,25 bij 2,60 meter, en dat wij ze naar boven mochten dragen. En toen ze dan eindelijk boven stonden werd ons verteld dat dit het begin was er kwamen nog tweehonderd platen,hmmm. Nu we gips hadden ging het heel hard. We hadden met de Roemenen afgesproken dat zij de hele platen deden en wij de pas stukken zouden maken. Dit werkte echt geweldig want na twee dagen was alle gips op en moesten we wachten op de volgende lading gips. We hoefden niet lang te wachten want er kwam een complete vrachtwagen met goederen uit Nederland. Hierin zat laminaat, ondervloer, kasten, tafels, stoelen en een complete keuken voor het meisjes tehuis in Dumbraveni, dit is een dorpje op twintig minuten afstand van Medias. Na alle materialen voor de jongensschool uit de truck te hebben gehaald, enkele uren later, ben ik samen met nog twee vrijwilligers naar Dumbraveni geweest om hier de keuken uit te laden. Het leuke aan dit was dat er in Dumbraveni wel kinderen aanwezig waren, 25 in getal. Het maakte een diepe indruk op ons, de meisjes zaten namelijk achter de tralies in hun kamers. Nadat we terug kwamen in Medias hadden we alle drie het idee om nog een keer terug te gaan. Op donderdag hebben we de plaatselijke veemarkt bezocht waar voornamelijk varkens werden verhandeld. Verder was er een grote rommelmarkt waar je allerlei oude troep kon kopen. We hebben de week afgemaakt door het laatste raggelwerk te plaatsen en de isolatie af te maken.

Hieronder vind U foto's van bouwactiviteiten in de tweede week

         

Dit weekend was Brasov aan de beurt om bezocht te worden. Brasov is met 400.000 inwoners de tweede stad van Roemenië en tevens de modernste stad. We hadden besloten om hier tevens de nacht door te brengen in een hotel dat tegen de Karpaten aan lag. Dus we hadden de hele zaterdag om door brasov te dwalen. Wanneer je bij Brasov het station uit komt staat er al een taxichauffeur op je te wachten om je naar je bestemming te brengen. Onderweg krijg je eerst te horen dat je bij hem wel de nacht kan door brengen. Als je hem dan eindelijk hebt kunnen vertellen dat je een reservering hebt bij een hotel, begint hij te vertellen hoe mooi Roemenië is en in het bijzonder Brasov. Na een tien minuten rijden kwamen we aan bij het hotel, Tampa genaamd, hier hebben we eerst onze spullen gedropt en daarna zijn we naar het centrum vertrokken, per benenwagen. Het was lekker weer en ook hier waren de mensen heel vriendelijk. Na een goede nachtrust zouden we de volgende dag de karpaten in gaan en omdat we toch wel van uitslapen hielden zijn we maar heel even in de bergen geweest. Het was er echt heel mooi.

DE DERDE WEEK

Omdat het deze week de laatste week was voor de de eerste groep waren we vast besloten om nog een keer terug te gaan naar Dumbraveni waar het meisjes tehuis staat. We besloten om dit op woensdag avond te doen. Natuurlijk was er ook deze week weer ontzettend veel te doen we begonnen de week erg zwaar met de beloofde 200 gips platen. Deze moesten allemaal uit een vrachtwagentje gehaald worden en een eind naar boven gesjouwd worden. De volgende dag konden we weer lekker verder met het gips en het zag er naar uit dat deze week een lokaal helemaal af zou komen. Zo plaatsten we op woensdag de laatste stukjes gips in dit lokaal en begonnen we met het plamuren van de schroefgaten.Op woensdag avond zijn we met de trein en een heleboel speelgoed naar Dumbraveni vertrokken, waar we werden opgewacht door een stel meisjes die op het internaat zaten. Nadat we met ze naar het gebouw waren gewandeld hebben we alle speelgoed uitgedeeld ze waren er dolgelukkig mee. En wilden dat we een partijtje tegen ze zouden voetballen. En na een zware uitputtingsslag (de meisjes voetbalden beter als het nederlands elftal) zijn we rond half elf weer terug gegaan naar Medias.De volgende dag hedden we geschuurd en de kleine oneffenheden hebben we afgewerkt en zo kon er worden begonnen met schilderen. En ja hoor op vrijdag kon er al een stuk laminaat worden gelegd en zo begonnen de ruimtes al aardig vorm te krijgen.

Hieronder vind U de foto's van de derde week

         

Dit weekend ging de groep weg waarmee ik was gekomen. Samen met drie nederlanders besloten we om een gehandicapte man zijn huis een beetje op te knappen. We namen twee kasten en wat verf mee en gingen op weg. Hij woonde in het centrum van Medias waar hij een klein kamertje huurde van ongeveer zes vierkante meter. Het enige wat er stond was een bed en een tafeltje. Maar tot onze verbazing was het niet lang geleden geschilderd dus dit hoefden we niet te doen. Wel hebben we de twee kastjes in elkaar gezet en hier was hij ongelooflijk blij mee. Na dat we klaar waren zijn we weer terug naar de school gegaan waar ik verder ben gegaan met het leggen van het laminaat. Op zondag om 9:00 uur zouden de eerste van de volgende groep komen. Dus dit betekende dat ik er vroeg uit moest. Toen ik om iets voor negenen op het station aankwam werd omgeroepen dat de trein vertraagd was. Na een uur wachten kwam de trein dan toch en kwamen er twee duitsers aan. En nadat ik eerst in gebrekkig duits me had voorgesteld en had gevraagd hoe de reis was zij een van hen dat ik tegen haar ook nederlands kon praten want ze had een tijdje in Nederland gewoond. 's Middags zijn we met z'n drieen de stad in geweest en hebben we wat gedronken. En daarna zouden om zes uur de nederlandse vrijwilligers aankomen dus die hebben we samen opgehaald.(hun trein was gelukkig wel exact op tijd) en nadat we ook met hun hadden kennis gemaakt zijn we naar de school vertrokken.

DE VIERDE WEEK

Nadat de tweede groep kennis had gemaakt met de directice, de secretaresse en de aannemer begonnen we maandag weer met werken. De doelstelling voor deze week was drie lokalen helemaal afmaken. Na het eten kregen we bezoek van een Nederlander uit Joure die een schooltje had gesticht in Medias en die vroeg ons om na het werk eens bij zijn school te komen kijken. Zo gezegd zo gedaan en 's avonds zijn we met de hele groep gaan kijken. In de school waren ook pratijklokalen waar vakgericht les werd gegeven in bijvoorbeeld broodbakken en het maken van dakgoten. Dit was erg interesant en bij het verlaten van de school hebben we tevens een ontmoeting gehad met de burgemeester van Medias. Op dinsdag was lokaal twee helemaal af en gingen we verder met het volgende lokaal wat op donderdag af zou zijn. Omdat we allemaal heel graag de bergen en Boekarest wilden zien besloten we om dit weekend een dag langer te laten duren en vertrokken we al op donderdagavond richting Boekarest. Waar we op vrijdagmorgen aan zouden komen.

Hieronder vind U de foto's van de vierde week

         

Op vrijdag morgen hebben we eerst ontbeten bij de Mac op Gara du Nord waarna we naar het Palace of Parlement zijn gegaan het op een na grootste gebouw ter wereld. En na een rondleiding van drie kwartier door het gebouw werd ons duidelijk dat het echt heel erg groot was.Ook onze middag maaltijd hebben we bij de Mac gegeten en hierna hebben we dwars door Boekarest centrum gewandeld en zijn we diverse stalletjes met boeken en andere snuisterijen tegen gekomen. Verder hebben we hier en daar wat gedronken.Omdat onze trein om 4 uur zou vertrekken naar Brasov zijn we hierna weer richting station gelopen. Waar we nog net even tijd hadden om even bij de Mac ons avondeten te halen. En na een rit in een overvolle stoptrein dit deed ons even denken aan de NS kwamen we enkele uren later aan in Brasov. Waar we weer in het zelfde hotel als enkele weken terug hebben overnacht. De volgende dag zijn we met de trein naar Sinaia gegaan waar we na enkele inkopen te hebben gedaan met de maxitaxi naar Busteni zijn gegaan van waar je met de kabelbaan naar ongeveer 2000 meter hoogte wordt gebracht. Van hieruit moesten we nog dik twee uur lopen naar de dichtst bijzijnde berghut. Maar al gauw bleek dat alle berghutten helemaal vol zaten. Gelukkig mochten we van de eigenaar op de grond slapen in de eetzaal. Na een redelijke nachtrust op 2500 meter hoogte hebben we de volgende dag de berg afgedaald dit keer te voet. Tijdens deze afdaling zagen we hoe mooi Roemenië eigenlijk is. We kwamen stel koeien en ezels tegen welke eigenlijk gewoon rondliepen. En na enkele glij- en valpartijen kwamen we weer terug in Busteni. Het was echt een geweldige tocht.

DE VIJFDE WEEK

Omdat we nog maar drie lokalen moesten afmaken konden we iets rustiger aan doen. Ook deze week begonnen we met laminaat te leggen en hadden we op de eerste dag van vijfde week al vier lokalen af. We hadden er nog twee te gaan. Op dinsdag zijn we allemaal hard bezig geweest om weer een lokaal zover af te maken dat er ook hier laminaat kon worden gelegd. Dit was woensdag middag helemaal af en daardoor konden we donderdag beginnen met het op een na laatste lokaal te voorzien van laminaat. Omdat het zo'n warm weer was besloten we om 's middags niet te werken en om lekker met de groep te gaan zwemmen in het zwembad wat op twintig minuten loopafstand was van de school. 's avonds hebben we de bioscoop bezocht waar op dat moment Star Wars draaide. Hierna zijn we zoals elke avond weer wat gaan drinken. Vrijdags zijn we begonnen met het laatste lokaal waar we maandags laminaat hebben gelegd.

Hieronder vind U de foto's van de vijfde week

         

Het vijfde en laatste bruikbare weekend hebben we de zaterdag doorgebracht in Sibiu waar we weer lekker hebben rond gelopen. De zondag hebben we in Medias doorgebracht want we waren allen te moe om weg te gaan. En omdat we allemaal toch naar Cluij Napoca wilden besloten we om dit op donderdag te doen.

DE ZESDE WEEK

Zoals ik al aangaf lag op maandag al het laminaat erin en moesten we alleen nog de deuren schilderen en helaas kon dit niet voor donderdag dus besloten we iets anders te doen en zo hebben we een mooi hondehok gebouwd waar de hond die bij de school hoorde zich direct in thuis voelde. Donderdags zijn we met de trein naar Cluij geweest. De treinreis duurde ruim drie uur iets waar we ons lelijk in hadden vergist. zodoende bleef er minder tijd over om Cluij te bezichtigen maar achteraf hebben we toch best veel gezien zoals de plaatselijke universiteit enkele kerken en diverse winkels waar we onze laatste souvenirs hebben gekocht. Verder hebben we de plaatselijke Mac bezocht en hebben we op een gezellig terras boven een snelstromend riviertje wat gedronken. Toen was het alweer tijd om ons richting het station te begeven. Waar we weer een dikke drie uur treinen voor de boeg hadden. Al met al een zeer geslaagde dag. Vrijdag hebben we de deuren geschilderd en een afscheidsfeestje georganiseerd voor iedereen die bij de bouw en bij de school betrokken was. We hadden hapjes en vruchten bowl gemaakt en het was een zeer geslaagde avond.

Hieronder vind U de foto's van de zesde week

         

Nadat we zaterdag al onze spullen hadden gepakt hebben we afscheid genomen van de directrice en de secretaresse en zijn we met de taxi naar het station gegaan waar de trein al op ons stond te wachten. En een treinreis van 34 uur kwamen we weer aan in Hengelo. We hadden geweldige weken achter de rug, waren weer een ervaring rijker, en hadden de klus geklaard. Nu maar hopen dat de kinderen waarvoor we alles hebben gedaan er net zo veel plezier aan gaan beleven als dat wij er aan gehad hebben.

 

Ruud Engelse  

Oktober 2001  

 

Voor informatie stuurt U een e-mail naar:medias@zonnet.nl

 

 

 

Pagina's die betrekking hebben op dit project

-Internationale Bouworde-    -Stichting"Gehandicapten Medias Roemenië"-    -Meisjes Internaat Dumbraveni-

HIERONDER VIND U EEN INGEZONDEN BRIEF UIT OOSTENRIJK

Und da war Jacob... Bericht vom IBO-Einsatz in Medias, Rumäniën, vom 23.Juli - 10. August 2001  Bereits eine woche als Urlauber in Rumanänien und im Hintergrund noch die Erfahrungen des vergangenen Jahres Machte ich mich gemeinsam mit meinem rumänischer Freund Jacob, der eine Zeitlang auch in Osterreich gearbeitet hatte, am Sonntagnachmittag des 22. juli von Bistrita auf in Richtung Medias, um dort all jene KollegInnen zu treffen, die mit uns die folgenden drei Wochen gemeinsam arbeiten würden. Als wir gegen abend ankamen, waren schon alle da: 6 Holländer, 2 Deutsche und noch ein weiterer Osterreicher. Jacob stellte ich als "Beute-Osterreicher" vor, weil er sich spontan bereit erklärt hatte, uns zur Seite zu stehen, mit Sprache und Bauerfahrung... Gerade diese beiden Voraussetzungen sollten sich in den folgenden drei Wochen als umgemein wertvoll herausstellen. (Ich hatte keines der Probleme vergessen, mit denen wir im vorigen Jahr zu kämpfen hatten: mit Organisations- und Koordinierungsfragen und vor allem begleitet vom Problem der Verständnisschwierigkeiten, der Mentalität...) Jacob kennt die Denkweise der Rumänen und ihre Sprache, hat sich aber auch unsere Art zu arbeiten und zu denken angeeignet. So war er immer unsere erste Anlaufstellen, wenn es galt,etwas zu klären, einzelne Arbeitsschritte festzulegen und auch nach sinnvoller Arbeit Ausschau zu halten. Immer war er hilfsbereit, nie ungeduldig, absolut verlässlich. Hoch klingt das Lied... Manchmal hat er auch selber den Kopf über seine Landsleute geschüttelt; bescheiden, ruhig, einfach da-so könnte seine Kurzcharakteristik lauten, fur ihn persönlichgetragen von seiner tiefen, ernsten und ihn erfüllenden Religiosität und seiner Liebe zu seiner Familie, zu seiner Frau und seinem kleinen Sohn  Die arbeiten die wir zu leistenhatten, entsprachen dem,wie es in der Projektbeschreibung gelautet hatte: wir verputzten Wände, assistierten beim Maurern, schafften Material herbei(z.B. hunderte Pakete Laminatboden, Rigips-Platten), manchmal drei Stockwerke hoch über das Steigenhaus, wir schliffen Wände glatt ab, um sie danach mit Dispersion zu übersiehen, wir säuberten Betonböden und assistierten bei der Isolierung des Dachbodens. Dass fallweise auch noch Anstreicherarbeiten (an Heizungsrohren z.B.) durchzuführen waren, zeigt zusätzlich,welche Vielfalt an Fahigkeiten wir zum Einsatz bringen konnten.  Das Klima in der Arbeitsgruppe war sehr gut, die Betreuung hervorvragend - herlich der frische Kaffee am Morgen im Büro der Direktorin! Wann immer wir eine Frage hatten oder ein Problem besprechen wollten, hatte man ein offenes Ohr für uns, und selbst wenn es einmal Unpässlichkeiten gab, bemühte man sich liebevoll um uns,bis hin zur Konsultation des Schularztes, der übrigens ein deutschstämmiger Siebenbürger Sachse war. Besonders an den Wochenenden gab es die Möglichkeit, ein wenig das Land zu erkunden, wovon wir reichlich Gebrauch machten. Beeindruckend war immer wieder die Gastfreundschaft und Liebenswürdigkeit der Menschen, auch die Kulturleistungen der ehemals deutschen Siedler, deren Spuren wir mit Staunen und Eifer vervolgten. Es war für uns alle eine an Erfahrung reiche Zeit, auf die wir dankbar zurückblicken!  Klaus