Wat merk je zelf van glaucoom?

Het is belangrijk een duidelijk onderscheid te maken tussen de chronische vormen van glaucoom en de acute vorm.

Chronische glaucoom

Het verraderlijke van chronische glaucoom is dat je er tijdenlang niets van merkt. Het lezen en scherp zien blijven lang goed. Meestal merkt iemand pas dat er iets aan de hand is, als het gezichtsveld drastisch kleiner is geworden. Daarom - en omdat bij chronische vormen van glaucoom meestal beide ogen zijn aangedaan - kan niet vaak genoeg worden benadrukt hoe belangrijk het is, dat mensen boven de 40 jaar hun ogen regelmatig door een oogarts laten controleren. Maar ook voor mensen jonger dan 40 jaar is het raadzaam om van tijd tot tijd hun ogen te laten controleren alhoewel de kans op glaucoom bij hen kleiner is dan bij ouderen.

Acuut glaucoom

Gelukkig komt de acute vorm van glaucoom niet vaak voor maar hij moet wel snel behandeld worden. In tegenstelling tot het chronische glaucoom zijn bij acuut glaucoom de symptomen zeer duidelijk. De sterk verhoogde oogdruk veroorzaakt een heftige pijn in en rond het oog. Meestal is één oog aangedaan: het is rood, dof en de gezichtsscherpte is duidelijk verminderd (met het aangedane oog ziet men wazig). Daarnaast treden bij acuut glaucoomalgemene ziekteverschijnselen op zoals hoofdpijn, misselijkheid, onpasselijkheid en rillingen. Herkenning van het ziektebeeld is zeer belangrijk omdat al snel (binnen één tot twee dagen) een blijvende vermindering van het gezichtsvermogen kan ontstaan.

Afbeelding 8b: Een voorbeeld van een oog met acute afgesloten kamerhoek glaucoom.

Wie kunnen glaucoom krijgen        Inleiding        Opsporen van glaucoom