Mijn tweede grote tocht en de eerste in mijn eigen Canadees. We waren al een aantal keren naar Zweden
en
Noorwegen geweest en nu we een kano tot onze beschikking hadden
wilden we een tocht maken op de rivier de Svartalf. Deze rivier loopt
door het Bergslagen een mijnbouwgebied. De heenreis ging niet al te
best want we misten onze boot en moesten dus acht uur wachten in
Grena Denemarken. We (broer,schoonzus en een vriend met de zelfde
kano) zijn de haven en het plaatsje gaan bekijken maar ja veel was er
niet te zien. 
We
zijn dus maar een paar uur gaan slapen. 's Morgens om vijf uur kwamen
we aan in Varberg Zweden. We zijn toen op weg gegaan naar Boras om
boodschappen te doen. Want ons brood was op door het oponthoud in
Grena. We zijn daarna doorgereden naar Langban. Bij het rode
cirkeltje op de foto hiernaast hebben we een aantal dagen gekampeerd.
We hebben hier ook de kano's uitgeprobeerd. Nog lekker gevist en
niets gevangen. In Langban is een oude ijzerertsmijn je kunt er
jammer genoeg niet meer in maar er is nog wel een museum. Wat wel een
bezoekje waard is. Na drie dagen zijn we door gereden naar Tyfors en
daar hebben we ons kamp op geslagen aan de Svartalf. 
De
volgende dag zouden we vertrekken richting Degerfors hondertvijftig
kilometer stroom afwaarts. Maar de bof kwam bij mijn schoonzus en we
moesten dus blijven staan. We hebben wel al een auto naar Degerfors
gebracht. De andere auto houden we nog even bij de hand. S'Nachts
krijgen we een onweers bui over ons heen en die kwam wel twee keer
terug. We zaten in een dal en de bui kon niet over de berg heen. De
volgende dag ging het al wat beter met de patient en we besloten om
de volgende dag te vertrekken. Daar gingen we dan in een rustig tempo
want ik moest bijna steeds alleen peddelen. Na twee kilometer kwamen
we bij een dam, overdragen dus. Dat was niet gemakkelijk want de
kanowagen konden we daar niet gebruiken.WORD VERVOLGD
|TOP
Gemaakt met kladblok door H Doornbos Bijgewerkt op 16 april 2002.