WIJ BOUWEN ONS TEHUIS IN LUNTEREN.   

(Tekst uit: St. Nationaal Tehuis – Bouwt mede aan het ,,Bouwfonds Lunteren”)

Nog maar enkele jaren zijn wij in het bezit van een stuk Luntersche heide en reeds nu is deze Goudsberg, ons Hagespraak terrein, voor ons gewijden grond. Hier zijn wij reeds éénmaal tezamen gekomen van heinde en verre, toen onze Beweging in moeilijkheden verkeerde; hier vinden wij elkaar jaarlijks op den Tweeden Pinksterdag¹ en beleven daar de geleidelijke éénwording van ons Volk.

Het Hagespraak terrein mag geen verwaarloosde, platgetrapte heide blijven, waar zandverstuivingen beginnen te dreigen, maar moet worden een monument, dat na eeuwen nog getuigen zal van de eendracht en vastberadenheid van de kern  van ons Volk in donkere tijden toen ondergang dreigde van allen kant.

Het houtwerk zal dan vergaan zijn, het ijzerwerk door roest verteerd, maar blijven zal de groote vergaderruimte, die al worden gegraven als een groot openlucht-amphitheater waar honderdduizend menschen een plaats kunnen vinden.

En het nageslacht zal dan zeggen, sprekende over de geschiedenis van het Nederlandsche volk: In Alkmaar² begon de victorie, in Lunteren op den Goudsberg begon de wederopstanding; ziet hier de plaats waar de duizenden mannen en vrouwen tezamen kwamen, onwrikbaar geloovende aan deze wederopstanding, werkende voor hun Volk en hun Vaderland mat alle kracht, die in hen was.

MUSSERT  

Utrecht, 1 Juni 1938.