|
Hagespraakspeld
1940 |
,Als
wij elkaar ontmoeten..” (integrale tekst
uit Voor Volk en Vaderland) - vervolg V
In de vijf jaren die sedert de
eerste Hagespraak zijn voorbijgegaan, hebben de nationaal-socialisten
elkaar zesmaal in Lunteren ontmoet. De jaren 1936,1937,1938 en 1939 zagen
den normalen gang van zaken. De verkiezingsnederlaag en de inwendige
ondermijning der Beweging brachten de strijders op een laten
Zaterdagmiddag van den 9en October 1937 bijeen. Die bijeenkomst, diep in
de herfst, zal door geen der aanwezigen ooit worden vergeten. De
omstandigheden waren wel heel erg ongunstig. Het vervoer was beperkt, de
tijd kort en voor vele kameraden uit den aard der zaak zeer ongunstig.
Maar de duizenden kwamen, omdat de Leider hen riep. Misschien was deze
herfst-bijeenkomst wel de beste van alle samenkomsten die ooit op den
Goudsberg gehouden zijn. Daar werd, onder den druk der gebeurtenissen de
ware beteekenis van dn strijd en van deze ontmoeting meer en beter gevoeld
dan op de zon-overgoten geestdriftige Pinkster-Hagespraken! |
|
De Hagespraak van 1940 vond geen
doorgang op den traditioneelen dag. De oorlog die door de machthebbers
over ons land werd gebracht, beteekende voor de nationaal-socialistische
mannen en vrouwen, hoon, terreur, moordbedreigingen en concentratiekampen.
Zij waren te zamen, maar anders dan verwacht en gehoopt was: In cellen en
in kerkers, in oude gevangenissen of loodsen, in kazernes of op de
politiebureaux. Eerst vele weken later, na de bevrijding hebben de leden
der N.S.B. weer gezien en gehoord. Het is deze Hagespraak geweest, waarop
Mussert, als een bewijs van de erkentelijkheid der Beweging, de groote
klok heeft afgestaan aan den schepper van het Duitsche luchtwapen, Hermann
Goering, als een symbolische vergoeding, voor het redden van de levens van
duizenden opgesloten nationaal-socialisten, en voor de bescherming die het
Duitsche luchtwapen elken dag en elken nacht aan de Nederlandsche
bevolking verleent tegen luchtpiraten van Churchill. Er zijn er geweest,
die deze daad als onjuist, ongewenscht of zelf onkiesch hebben
gebrandmerkt. Maar tegenover deze zure aanmerkingen van de reactie, rijst
het groote symbool op van de eensgezinde samenwerking, die de
lotsverbonden Germaanse volkeren in de toekomst zal verbinden, en die de
beste waarborg zal zijn tegen een herhaling van de gebeurtenissen die zich
op ieder gebied in de dagen van 10 tot en met 14 Mei 1940 in de lage
landen hebben voorgedaan.
In feite is een
nationaal-socialistische Hagespraak een interne aangelegenheid van de
Beweging. De honderden of duizenden buitenstaanders die mede tot de
bezoekers behooren, zijn er als het ware de gasten der Beweging. Want de
voornaamste beteekenis heeft de Goudsberg-traditie voor de strijdende
nationaal-socialisten, die hier jaren lang bijeen zijn gekomen, om hun
Leider trouw te betuigen en van hem nieuwe richtlijnen voor den strijd
voor Volk en Vaderland te ontvangen. Dat neemt niet weg, dat elke
Hagespraak opnieuw een geweldige propaganda voor de Beweging in zich
sluit. De opmarsch van de zingende scharen nationaal-socialisten langs
spoor- en straatwegen, over stations en halteplaatsen. |
