Home
HANS WARREN - Nieuwsarchief
februari en maart 2003
maart
28 maart
Alex
Verburg wees ons op het laatste nummer van Vroom & Vrolijk, "een
driemaandelijks tijdschrift voor vrouwen en mannen over homseksualiteit en
geloof". Daarin bespreekt Ben de Boer Geheim Dagboek 2001.
Zo is het leven dus en zo loopt het af. Zelfs met een vriend
die ongeveer 40 jaar jonger is. Ze kunnen het beide maar niet geloven: dat je
reutelend en piepend en rochelend het bestaan verlaat. Iedere bladzijde
getuigt ervan en zo nu en dan hoop je daarom ook vurig op een mooie en
perfecte dag. Een dag waarop Mario en Hans elkaar vinden en elkaar begrijpen
en zich verzoenen met hun lot.
Helaas. Die dag komt er niet. Wel zijn
er momenten van troost. (...) Warrens troost ligt elders. In alle mooie
spullen die ze beiden in de loop van de tijd verzameld hebben. Kostbare
materie biedt bescherming als lichaam en geest het af laten weten. Voor
religieuze zoekers en spirituele professionals ook al niet direkt een antwoord
waar ze op zitten te wachten. Des te meer reden om het laatste jaar Geheim
Dagboek maar eens te lezen?
26
maart
Vandaag opnieuw Warren-nieuws in de PZC.
Subsidie voor collectie Warren
MIDDELBURG - De gemeente Middelburg
trekt 14.000 euro uit om de nalatenschap van Hans Warren te laten ordenen.
Warren, die eind 2001 overleed, heeft een groot aantal manuscripten, brieven,
tekeningen en dagboeken nagelaten. Zijn partner Mario Molegraaf heeft de
complete nalatenschap geschonken aan de Zeeuwse Bibliotheek in Middelburg. In
totaal is voor de ontsluiting en conservering van de collectie 94.000 euro
nodig. Molegraaf heeft aangeboden om het werk te verrichten. De provincie en
de bibliotheek betalen ook een deel van het benodigde bedrag. "Het is een
aanwinst voor de Zeeuwse bibliotheek om zo'n collectie te hebben," zegt
wethouder A. van 't Westeinde. "De collectie is nu absoluut niet
toegankelijk." De nalatenschap van de schrijver en PZC-criticus bestaat uit
zowel gepubliceerde als ongepublceerde manuscripten, drukproeven, contracten
met uitgevers, natuurdagboeken van de Kaloot en de Piet, vogeltekeningen en
duizenden brieven.
24 maart
Pieter van Os reageert als volgt op zijn pijnlijke vergissing in De
Groene Amsterdammer van deze week:
Excuses!! (Net iets te snel gelezen en geschreven. Het spijt
me.) Ik vond het juist zo'n mooi stuk, van Mario Molegraaf. Groeten, Pieter
van Os.
23 maart
In de boekenweek besteedde de Provinciale Zeeuwse Courant iedere dag
aandacht aan een gestorven Zeeuwse schrijver. Gisteren was het de beurt aan Hans
Warren. Ernst-Jan Rozendaal schrijft onder meer:
Voor Hans Warren, de schrijver die als geen ander zijn leven
boekstaafde, moet het moeilijk te verteren zijn geweest dat hij zijn eigen
dood niet kon beschrijven. Maar als één auteur dicht in de buurt is gekomen,
is hij het. Tot drie dagen voor zijn overlijden hield hij zijn Geheim dagboek
bij, ook al viel hij tijdens het schrijven af en toe kwijlend in slaap.
Het stuk bevat verder citaten uit GD2001 en uit de necrologie van
Warren door Andreas Oosthoek. Een foto van Warrens graf is erbij afgedrukt,
evenals het gedicht Eindstrijd. (Met dank aan Niek Oele.)
Een nieuwe update rond de verfilming van Steen der hulp (zie ook 6
maart jl.). Filmmaker Bavo Defurne vertelde ons het volgende:
Hans en ik hadden sinds 1997 contact met elkaar. Hij was onder
de indruk van mijn kortfilm Saint en zag ook 'enige verwantschap' met
zijn eigen werk. Hij vond me 'de geschikte man om Steen der Hulp te
verfilmen'. Warren was zich ervan van bewust 'dat de film een eigen leven zou
leiden onafhankelijk van het boek'. Hij vond dat het boek een kunstwerk is dat
af is, en dat de film een volledig nieuw kunstwerk zou zijn. En dat wilde hij
ook graag.
Voor de film werkt de Vlaamse hoofdproducent
(Laikafilms) samen met een Waalse en een Nederlandse co-producent. De film zal
hoofdzakelijk in Nederland worden gedraaid met een Nederlands (niet Vlaams)
sprekende cast. De planning is dat de film in het najaar wordt opgenomen.
Release in 2004. Een officiële titel is er nog niet.
22 maart
De
Groene Amsterdammer besteedt deze week aandacht aan de bundel Niets dan
goeds, waarover wij berichtten op 15 maart. De recensent - Pieter van Os -
blijkt echter een slordige lezer. Hij schrijft, nogal pijnlijk:
Het verhaal over Hans Warren is absoluut top. Levensgezel Mario
Molegraaf beschrijft hoe hij in de nacht van Warrens dood al de voor hem zo
kwetsende laatste dagboekaantekeningen vond. Maar hij onthult ook dat hij al
in de nacht na Warrens begrafenis zijn nieuwe, vrouwelijke geliefde
beminde.
Terwijl Mario's 'vrijage' zich toch echt afspeelt in
augustus 2002, zo'n acht maanden na de begrafenis. (Of we dit allemaal moeten
weten, is weer een heel andere kwestie.)
Op de
poëzie-pagina van Het Poëtisch Liedgenootschap is sinds kort een
gezongen versie te downloaden van Warrens bekende gedicht Thuiskeer in
Zeeland. De tekst is door Anton Greefkes getoonzet en gezongen op 7
maart j.l. Het is niet de eerste keer dat een gedicht van Warren op muziek wordt
gezet. Eerder gebeurde dat met Calandpolder, Welige herfst, De hobo van de
herfst en Aan de Zuid-Sloe (Verschenen als 4 Warren-liederen
bij Donemus in 1994.) En Jan Rot zong in 1994 Natuurlijk voor een
RVU-radioportret van Warren.
19 maart
De
bundel met interviews van Alex Verburg
(zie nieuws 18 februari), Gelijk het gras, ligt intussen alweer een week
in de boekwinkel. Het boek past dan ook prima bij het thema van de boekenweek:
in alle interviews komt het thema van de vergankelijkheid aan bod. Dat geldt
zeker ook voor het interview met Hans Warren, dat plaatsvond op 18 mei 1998. Het
gaat over de gedichten die Warren en Molegraaf kozen voor hun bloemlezing Ik
heb alleen woorden, maar ook over de poëzie van Warren zelf, zoals het
gedicht dat hij schreef over de dood van zijn moeder.
Ik vind het verschrikkelijk jammer dat ze zo jong is gestorven;
ze was zevenenvijftig, ze had kanker. Ik heb het gevoel: wat heb ik je toch
weinig gekend, wat heb ik toch weinig van je geweten. (...) Het is allemaal
voorbij. Ik heb nog een Jugendstil-tegel uit de stoep van het huis. Het huis
zelf is niet meer te vinden. Volkomen verdwenen. Maar ik zou het zo kunnen
betreden, ik weet nog helemaal de weg in een huis dat niet meer
bestaat.
Warren vertelt ook het verhaal van een bezoek dat hij
bracht aan het sterfbed van een bewonderaarster van zijn werk. Alex Verburg
vraagt hem of hij niet dagelijks wordt geconfronteerd met zijn eigen
vergankelijkheid door samen te leven met een zo veel jongere partner.
Ja, dat heb je in zo'n extreem samenleven. (...) Er zijn een
heleboel dingen die ik niet meer kan en die ik ook niet meer wil; of eventueel
nog wel wil, maar doodgewoon omdat ik ze niet meer kan, niet meer wil. (...)
Natuurlijk zou ik Mario nog vele jaren willen meemaken, maar dat kan niet. En
dingen die niet kunnen die zie je onder ogen en dan blijkt dat toch van een te
verwerken aard te zijn. Want eigenlijk weet je het al zo
lang.
Het interview besluit met het gedicht De
Zwartkoptuinfluiter, dat ons gedicht van de maand december
was.
16
maart
Interview met Ria Zifkamp
Vandaag leggen bewonderaars bloemen
op het graf van hun favoriete schrijver. Schrijvers als Louis Couperus, Gerrit
Achterberg en Annie M.G. Schmidt ontvangen vandaag "een ode aan de doden". Op
het graf van Hans Warren, op de Algemene Begraafplaats in Borssele, werd een
jaar lang elke twee weken een boeket gelegd. De bloemen waren van Ria Zifkamp -
door Warren "mijn allertrouwste fan" genoemd.
"Ik was waanzinnig verliefd
op die geest", zegt Ria Zifkamp. Klik op het onderstaande plaatje voor
het complete interview met de vrouw die vanaf 1990 tot zijn dood met Warren
correspondeerde.
15
maart
Ter gelegenheid van de Boekenweek verscheen bij uitgeverij Bert Bakker
Niets dan goeds. Over bekende doden. De overledenen die in deze bundel
aan bod komen hebben één overkomst. Ze zijn allemaal tussen december 2001 en
december 2002 overleden. In Niets dan goeds, samengesteld door Gerlof
Leistra en Liesbeth Wytzes, vertelt Mario Molegraaf over de dood van
Hans Warren en over zijn eigen leven in 2002. Openhartig vertelt hij over een
nieuwe liefdeservaring, de eerste die hij met een vrouw mocht beleven. Ook staat
hij stil bij zijn arbeidszaam leven met Warren, waarin een wekkertje centraal
stond. Dat ging elke werkdag af om 23.34.
13 maart
Vandaag trouwt Mario Molegraaf, in besloten kring, met Iris. Onze
gelukwensen.
12 maart
Gisteravond is met het Boekenbal in de stadsschouwburg van Amsterdam de
Boekenweek begonnen. Eregast was Warrenfan Ronald Giphart die overigens ook het
boekenweekgeschenk schreef. Het thema van de Boekenweek is Styx: leven en
dood in de letteren. In het Boekenweekmagazine worden in dit kader Geheim
dagboek 2001 en de bloemlezing Ik heb alleen woorden genoemd.
Schrijver Thomas Verbogt gaat in Het Parool op zoek naar sterfscènes in
de literatuur. Vanzelfsprekend behandelt hij ook Warrens laatste dagboek:
Natuurlijk zijn er wel schrijvers die in de uiterste nabijheid van de
dood proberen te beschrijven wat hen overkomt. Het slot van het laatste deel van
Geheim Dagboek 2001 van Hans Warren, dat vorig jaar verscheen, maar als je
gefascineerd bent door wat zich op de ultieme momenten afspeelt, of zou kunnen
afspelen, dan is ook dit boek teleurstellend. Niet alleen omdat Warren ver weg
blijft van ultieme momenten, maar ook omdat zo schrijnend duidelijk wordt dat er
mensen zijn die in de medogenloze schaduw van de dood niets anders rest dan te
blijven zeuren.
10 maart
Interview met "Gideon" - vervolg
Vandaag een aantal citaten
uit het boeiende interview van Mieke van der Jagt met David
Warren, dat afgelopen zaterdag verscheen in de PZC. (De foto is van
Willem Mieras.)
Dichter zijn levert weinig
op
Ik kom natuurlijk niet uit een normaal gezin, dat is
duidelijk. Als ik het niet snapte, maakten de kinderen op de dorpsschool in
's-Heer Abtskerke me dat wel duidelijk. (...) Op die school was je vader boer,
boerenknecht, bouwvakker of schilder. Dichter was een beetje raar, dan hoorde je
er niet echt bij. Bovendien was het bij ons thuis niet bepaald een vetpot.
Dichter zijn klinkt wel leuk, maar het levert weinig op. Mijn moeder heeft zich
uit de naad gewerkt om ons groot te krijgen.
De meesten waren
slijmjurken
Huwelijksproblemen moeten er wel geweest zijn, maar
ik denk dat ze die voor de kinderen verborgen hielden. (...) Hij ontving geen
homovriendjes, tenminste niet dat ik het merkte. Er kwamen wel mensen over de
vloer uit dat speciale milieu: van die snaken die ik meestal niet zie zitten,
maar dat was daarvoor ook. Sommingen waren wel leuk, hoor. Gerrit Komrij, daar
kon je mee lachen, maar de meesten waren slijmjurken. In het cafeetje De
Koophandel (...) werden wel toespelingen gemaakt op de geaardheid van mijn
vader, maar ik wist echt van niks.
De frank viel nog niet eens toen Mario
Molegraaf bij hem introk. Ik vond het wel raar; stuur je een ventje weg omdat
het niet gaat en dan haal je er eentje binnen die nog jonger is. Maar ik wist
dat mijn vader niet alleen kon zijn; iemand moest hebben om voor te zorgen en
die voor hem zorgde.
Zo gek als een
deur
Met vader kon je veel lachen. Van tijd tot tijd deed hij zo
gek als een deur, net een indiaan. Kampioen one-liners was hij ook. En
als hij het erg naar zijn zin had, ging hij plat-Borssels praten. Dat heb ik hem
de laatste jaren nooit meer horen doen.
Mijn vader was de
bijenkoningin
Het feit dat Mario nu gaat trouwen, met een vrouw
wel te verstaan, doet mij geloven dat hij niet met een relatie bezig is geweest
maar met een project. Vader is gaandeweg steeds meer gemanipuleerd, tot er
weinig meer van hem over was. Ik moet je zeggen dat dat inzicht wel pijn doet.
Niet alleen bij mij, maar bij meer mensen.
In al die tijd ben ik het
contact met vader blijven onderhouden, al had ik de laatste jaren niet altijd
het gevoel dat ik welkom was, althans niet als Mario erbij was. (...) Eigenlijk
was hij helemaal overgenomen, had zelf niks meer te vertellen. Ik denk dat mijn
vader een obsessie voor Mario was, en nog steeds is. Mijn vader was de
bijenkoningin die tot meer productie moest worden aangezet. Mario sleepte daar
alles voor aan, stopte daar ongetwijfeld veel energie in, maar reduceerde mijn
vader wel tot een literatuurmachine die niks te willen had. Hij heeft zich
zodanig met mijn vader geïdentificeerd dat die op den duur uit zijn eigen rol
verdrongen werd.
8 maart
Interview met "Gideon"
Onze Zeeuwse correspondent Niek Oele
meldt dat er vandaag in de Provinciaalse Zeeuwse Courant een interview
staat met David Warren, de zoon van Hans Warren, bij de lezers van het Geheim
Dagboek beter bekend als Gideon. Het artikel, ruim een halve pagina groot en met
foto, gaat over hoe David het leven met zijn vader heeft ervaren. Niek bespeurt
hier en daar waardering en misschien een beetje genegenheid voor de vader, maar
ten opzichte van Mario "is de toon heel anders". De website van de PZC vermeldt
alleen de volgende tekst:
"Gideon staat ver van mij af"
Hoe is
het om een literair personage te zijn? Om je jeugd geboekstaafd te zien door de
hand van je vader? David Warren, door velen gekend als Gideon uit het Geheim
Dagboek van Hans Warren, zou het werkelijk niet weten. "Ik heb nog nooit een
letter in die dagboeken gelezen en ik zal het ook nooit doen."
Binnenkort
meer.
6 maart
We berichtten al eerder over plannen om Steen der Hulp te verfilmen.
Vandaag een update.
De maker van de film is Bavo
Defurne (geboren Gent, 1971). Dit project wordt Bavo's eerste lange
speelfilm. Tot dusver maakte hij korte films, waarin hij speelt met
homo-erotische clichés. Vier van die korte films zijn verzameld op de DVD
Campfire.
Vorig jaar bracht Bavo enige tijd door op het
Amsterdamse Binger instituut om te werken aan het script van Steen der
Hulp. In september vorig jaar meldde Bavo's website dat het script klaar
was. Het wordt een vrije bewerking van de novelle; Bavo heeft van Warren "carte
blanche" gekregen. Intussen ziet het er naar uit dat de film een internationale
co-productie wordt: op het Filmfestival van Rotterdam was het één van de 45
projecten op de CineMart. Er is al een Engelse titel voor de film:
Secretly Inside. Het plan is om deze zomer te draaien, zodat de film in
het voorjaar van 2004 in première kan gaan. Dat zegt althans de meest recente
informatie waarover wij beschikken. Wij houden je op de hoogte!
2 maart
Hans Warren noemde haar zijn grootste en trouwste fan. Gisteren spraken we,
in het Amsterdamse grand café De Jaren, met Ria Zifkamp. Ze
correspondeerde vanaf oktober 1990 zeer intensief met Warren. In totaal schreef
zij hem 466 brieven, en een laatste afscheidsbrief vlak na zijn dood. Ze zoekt
naar een mogelijkheid om de gehele correspondentie te publiceren. Van Mario
Molegraaf kreeg ze toestemming om ook de brieven van Warren in zo'n uitgave op
te nemen. Ons interview met Ria is binnenkort op deze site te lezen.
In de
aankomende boekenweek vindt, op zondag 16 maart, een "ode aan de doden" plaats.
Op die dag bezoeken bewonderaars het graf van hun favoriete schrijver.
Vooruitlopend op dit thema, herdenkt Squeeze deze maand vier schrijvers:
Louis Couperus, Frans Kellendonk, Boudewijn Büch en Hans Warren. Voor elk van
hen is een "altaartje" gemaakt (zie foto links).
Squeeze kiest één citaat
van Warren: Het lage, het gore en verachtelijke horen ook bij de mens.
Het blad kent ook de route naar het graf van Warren:
Warren
rust op de algemene begraafplaats te Borssele. Fan Niek Oele kent de weg naar
het graf: de begraafplaats op, over het pad rechtdoor (links en rechts zie je
veel gras en af en toe een oude zerk), dan de eerste rechts, rechtdoor en dan
aan je linkerhand.
Jammer dat Squeeze niet aan bronvermelding doet,
want deze tekst komt letterlijk van onze nieuwspagina augustus t/m
oktober 2002.
Helaas gemist! Gisteren besprak Leesclub Isherwood in de Barderij te
Amsterdam het laatste dagboek van Hans Warren. Lieuwe Brouwers verzorgde
de inleiding. Wie er een kort verslag van wil maken, is bij deze
uitgenodigd!
1 maart
Robert van Vaals uit Rotterdam koos het gedicht van de maand maart. Zijn
keuze viel op het eerste van de Zes Elegische Gedichten. Dat voor mij
nogal indrukwekkende eerste elegische gedicht van Hans Warren verwoordt
eigenlijk alles, het weerspiegelt voor mij zowel de dood als het leven - de
hóóp, zo mailde hij ons. Robert heeft een eigen website, waarop hij een
dagboek publiceert: http://members.lycos.nl/verwarring/.
februari
26 februari
Opnieuw, met dank aan Vincent Hunink, een fraaie aanvulling op onze
verzameling reacties op Geheim Dagboek 2001: op 30 november 2002 schreef
Paul Schnabel in NRC Handelsblad een stuk onder de titel Oneerlijk
verdeeld. Hierin vergelijkt Schnabel het dagboek van Warren met de
resultaten van een onderzoek naar "succesvol ouder worden".
Vandaag werd de "longlist" bekend gemaakt van 26 boeken die meedingen naar
de Libris Literatuurprijs 2003. Het dagboek van Warren heeft de lijst
helaas niet gehaald.
20 februari
Op 26 januari presenteerden we ons eerste overzicht van reacties in de pers
op Geheim Dagboek 2001 (Zie Nieuws Januari 2003). Dankzij
Nelleke Maljaars uit Middelburg kunnen we daar nu aan toevoegen: De column van Willy
Wouters-Maljaars uit het Reformatorisch Dagblad van 6 november
2002.
Poëzie-avond in 't Kerkje van Ellesdiek
Door Engel
Reinhoudt
Zaterdagavond 16 februari was er een poëzieavond in ´t
Kerkje van Ellesdiek. "Zeeuwse dichters en gedichten in 't Zeeuws" was het
parool voor deze avond. De hoofdact van de avond bestond uit twee optredens van
Mario Molegraaf met gedichten van Hans Warren.
Vooral door zijn toelichtende
teksten gaf Mario veel intieme informatie met een hoog literair gehalte, die het
publiek meevoerde in het decor waarin de gedichten ontstaan zijn. Hij had voor
deze avond een selectie gemaakt uit gedichten die te maken hadden met de streek
en/of met de natuur. Thuiskeer was, zoals gevraagd, het openingsgedicht.
Verder las hij o.a. de Zwaan en, na een prachtig verhaal, het
Calandsklokje. Bijzonder was zijn aanloop naar Malmaison waarin hij
getuigde van de liefde van hen beiden voor Josefine de Beauarnais. Uit
Betreffende Vogels las hij Weense hoogvliegers en betrok daarbij
zijn eigen gevoelens rond de dood en begrafenis van Hans.
Met poëtische
vertellingen begeleid door muziek van Mussorgski en Satie sloot
schrijver-verteller Pau Heerschap naadloos aan op de bijdrage van Mario. Joke
Siepman had met haar Zeelandgedichten eerder het publiek in de goeie stemming
gebracht.
18 februari
Op 1 maart verschijnt Gelijk het gras, een bundel interviews van
schrijver-journalist Alex Verburg.
Een terugkerend thema in zijn
interviews is "heimwee naar de schoonheid van vroeger dagen". Op dat gegeven, de
vergankelijkheid, zijn de vraaggesprekken in de bundel uitgezocht. Naast
interviews met onder andere Isabel Allende, Annie M.G. Schmidt, Rudi van
Dantzig, Toon Hermans, Albert Mol en Sylvia Millecam, bevat de bundel ook een
interview met Hans Warren. Na het verschijnen van het boek komen we daar
natuurlijk op terug.
Zie verder de
website van Alex Verburg.
16 februari
Nu
in de boekhandel: Ik heb alleen woorden. De honderd meest troostrijke
gedichten over afscheid en rouw uit de Nederlandse poëzie, verzameld door
Hans Warren en Mario Molegraaf. Deze zesde druk is een speciale, gebonden
uitgave. Je vindt er gedichten van onder andere Judith Herzberg, Ida Gerhardt,
Leo Vroman, Tom Lanoye, en Jean-Pierre Rawie.
Van Hans Warren zijn
opgenomen: Vroeger, 174, De Weense Hoogvliegers en De
zwartkoptuinfluiter. Het laatste gedicht was in december een van de twee gedichten van de
maand.
Deze week verscheen ook het januari-nummer van Pink, met daarin de bijdrage van Vincent Hunink over
Geheim Dagboek 2001. Later dit jaar zal een uitgebreide versie van
deze bespreking ook verschijnen in Ons Erfdeel.
Pink wordt
uitgegeven door het COC te Nijmegen. Meer informatie vind je op http://www.pinknijmegen.nl/
12 februari
In het
vorige week verschenen Een jaar als (g)een ander, dagboek 5 februari 2001
- 15 februari 2002, doet Kristien Hemmerechts verslag van een avond waarop ze
werd geïnterviewd door Elsbeth Etty.
Ik - voorafgaand aan het gesprek
- tegen Elsbeth (nav haar vraag waar ik nu mee bezig was): 'Begin maart
verschijnt er een roman. Weet je, soms beneemt het besef dat Hans Warren er een
recensie over zal schrijven me alle lust om ooit nog iets te publiceren.' Waarop
Elsbeth: 'Hans Warren is dood.' - Ik: 'O ja? Echt waar? Maar dat is ontzettend
goed nieuws!' (Mijn god, heb ik dat werkelijk gezegd? Ja, ik heb het zelfs
herhaald!)
(19 januari 2002)
Op grond van, onder andere, dit
fragment concludeert Jan Zandbergen deze week in HP/De Tijd dat
Hemmerechts niet bijster intelligent is.
6
februari
Door een technisch mankement bij Zonnet zijn wij anderhalve dag uit
de lucht geweest. Onze excuses voor het eventuele ongemak.
Wij ontvingen het volgende persbericht van Stichting 't Kerkje van
Ellesdiek, een centrum voor streekcultuur, levensbeschouwing en
vriendschap:
In 't Kerkje van Ellesdiek wordt op zaterdag 15 februari
(aanvang 20.00) een poëzieavond gehouden. Het wordt een avond waarin Zeeuwse
dichters en gedichten in het Zeeuws de volle aandacht krijgen. Dit keer wordt
meegewerkt door Mario Molegraaf, poëzierecensent van de PZC en partner van de in
december 2002 (sic!) overleden dichter en schrijver Hans Warren, wiens
literair erfgoed onlangs beschikbaar werd gesteld aan de Zeeuwse Bibliotheek.
Hij zal in twee optredens werk voorlezen van Warren en daarbij de nadruk leggen
op diens poëzie over natuur en landschap. Ook op deze avond: de dichters
Pau Heerschop en Joke Siepman en de muziekgroep
West-Zuid-West. De presentatie is in handen van Engel Reinhoudt.
3 februari
Vandaag in Metro een advertentie voor GD2001, waaruit blijkt dat het
boek op de longlist stond voor De Gouden Uil. Helaas kunnen we ook al
meteen meedelen dat het niet tot de uiteindelijke vijf nominaties voor deze
Vlaamse literatuurprijs behoort (zie http://www.humo.be/).
De advertentie citeert een
bespreking van GD2001 in het Algemeen Dagblad, die nog ontbrak in ons
overzicht van besprekingen van 26 januari j.l.
1
februari
Het nieuwe gedicht van de
maand is gekozen uit het werk van K.P. Kavafis. Vanzelfsprekend in de
vertaling van Hans Warren en Mario Molegraaf.
NRC Handelsblad van 31 januari heeft een uitgebreid artikel van Guus
Middag over de poëzie van K.P. Kavafis.
Na
het bespreken van de gedichten Ithaka en De stad schrijft
Middag:
Was Kavafis iemand met een groot psychologisch inzicht? Je zou het
op grond van al het voorgaande heel goed kunnen denken. Uit veel van zijn
gedichten spreekt een helder inzicht in drijfveren en beweegredenen, verborgen
gevoelens en onuitgesproken vrezen. Er lijkt ook zoiets als een eigen
Kavafistoon te zijn, een persoonlijke stem: wijs, relativerend, met gevoel voor
humor en ironie de zaken van een afstand bekijkend, en met
mededogen.
Middag contateert ook: Er zit zeker iets wegcijferends
in zijn poëzie - alsof hier een dichter zichzelf uit zijn eigen werk heeft
willen wegschrijven, en daarbij al doende trouwens ook maar meteen het hele
medium poëzie heeft meegenomen. Het blijft bizar, en bijzonder, dat iemand (...)
verzen schrijft zonder enige dichterlijke opsmuk, met prozazinnen, op een
rustige praattoon (...).
Over de vertaling is Middag kort maar
lovend:
In deze verzamelbundel hebben Hans Warren en Mario Molegraaf hun
gezamenlijke Kavafis-vertaling (...) voor de derde keer tegen het licht gehouden
en waar nodig herzien, waardoor hun toch al soepele en levendige vertaling her
en der nog soepeler en levendiger is geworden.
Nieuwsarchief
Nieuws januari 2003
Nieuws november en december 2002
Nieuws augustus t/m oktober 2002
Nieuws
Home