*03-11-1991*  *05-02-2004*

Dag Max... dag maatje... dag lieverd.

Wij missen je, maar eens... dan komen we elkaar weer tegen...

Gewoon aan deze kant van de hemel, is er een plek die de regenboogbrug wordt genoemd.

Wanneer een dier sterft dat heel dierbaar is voor iemand hier,
dan gaat dit dier naar de regenboogbrug
Daar zijn grasvelden en heuvels voor al onze speciale vrienden,
zodat ze samen kunnen rennen en spelen
Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn
en onze vrienden zijn er warm en behaaglijk

Alle dieren die ziek of oud waren, worden weer gezond en vitaal
zij die gewond of verminkt waren, worden weer heel en sterk
Net zoals wij hen herinneren in onze dromen
van de dagen en tijden die voorbij zijn
De dieren zijn blij en tevreden, behalve voor een kleinigheid
ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is
en die achter moest blijven

Allemaal rennen en spelen ze samen, maar er komt een dag
wanneer er plotseling één stopt en staart in de verte
Zijn heldere ogen staan gespannen,
zijn enthousiaste lichaam beeft
Plotseling begint hij weg te rennen van de groep,
vliegend over het groene gras,
dragen zijn pootjes hem sneller en sneller

Jij bent gezien en als jij eindelijk je speciale vriend ontmoet
omhels je elkaar in een vreugdevolle hereniging
om nooit meer gescheiden te worden.
Gelukkige kusjes regenen op je gezicht,
je handen liefkozen het vertrouwde koppie
en jij kijkt opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier,
die al zolang uit je leven weg was maar nooit uit je hart...

Dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.

(auteur onbekend)

Hissie.... bedankt, voor dit mooie gedicht.