|
Verhaal 11 - Dinsdag 27 april
1999.
Snurken.
Heeft Fanny geen rotdag, of maken de duiven haar
niet
wakker
dan is het Jim wel die ligt te snurken.
Ze ligt nog geen kwartier in bed of de ramen beginnen
al te
rammelen, ze
geeft Jim een por in
zijn ribben en
meneer
draait
zich om..... het is even
stil.
Een tel later, vallen de kapstokken die ze in de kast
heeft
hangen,
spontaan van de trillingen die Jim
veroorzaakt op de grond...weer een por in zijn ribben,
hù...draai je om,
je snurkt
och wat, ga slapen
...tien
minuten later...
verdikkeme als je nu
je kop
niet houd,
dan krijg je een glas
ijskoud water in je
nek.
Na een uur valt Fanny eindelijk in slaap
maar, midden
in de
nacht wordt ze wakker, Jim ligt in haar
oren te
snurken,
haar trommelvliezen zijn zowat
beschadigd,
de stoel staat te dansen...de spiegel |
vanhaarwastafel rammelt los en haar bed staat te schudden op zijn poten.
Ze zit
rechtop in bed en gilt van
ellende...licht aan...roepen...maar
niets helpt, ze zou hem wat kunnen
doen, ze duwt Jim bijna uit bed .....
en dan vraagt hij slaperig... "wat is |
|
er aan de hand?"...wat er
aan de hand is!!! ik ben
wakker
geworden van jou gesnurk.. "ikke"...ik snurk
niet...o
nee,
een grasmaaier is er niets bij, jij zaagt
notabenen
een
heel
bos om...het lijkt alsof er
vliegtuigen continue door
de
geluidsbarrière vliegen ...
en jij zegt dat je niet
snurkt,
waar
ben ik dan in
hemelnaam van wakker geworden!!!....
denk je??? |
|
|
Dood moe en boos gaat
Fanny naar
beneden, ze is immers klaar
wakker...
en dat om vier uur in de morgen.
Terwijl ze beneden is, hoort ze Jim
boven snurken...een half uur
later...
gaat Fanny weer naar bed...ze maakt
Jim wakker
en deze keer goed wakker, |
klaar wakker...zodat hij rechtop in zijn bed gaat zitten
en zegt:
"ik rammel van de
honger"...."fijn" zegt Fanny
..... ga wat
eten..."ik zit tenslotte
al heel de nacht op".
Eindelijk rust, ze valt in slaap... om acht uur...ja
hoor...
je
raadt
het al...weer wakker...deze keer klapperen
de deuren
dicht van
de trillingen die Jim weer
veroorzaakt... de ruiten
vliegen
bijna
uit de kozijnen...
er is niets op deze wereld dat
zo'n herrie
maakt
als
snurken. |
Fanny pisnijdig uit bed...doet de
gordijnen open...trekt zijn donsbed
van
hem af...zet de ramen
open...
doet de
radio aan...keihard en begint
te
stofzuigeren, dat wil zeggen... ze
zet
hem aan... ja natuurlijk op de
slaapkamer... |
|
wat dacht je
dan...bij de
buren??? Zo te horen
trouwens, zijn die ook al wakker,
zou goed
kunnen dat
ze wakker geworden zijn, van de houtzagerij
die bij
mijn
boven in bed ligt.
Dan vraagt Jim heel onschuldig..."waarom maak je
's morgens
vroeg zo'n
herrie"...dan breekt haar klomp,
Fanny bijt haar
tanden
op elkaar om
niets te zeggen...
anders vliegen de potjes
crème,
kapstokken en stoelen
zodadelijk door de slaapkamer.
Nadat Jim was opgestaan en koffie had gezet, was
Fanny
bedaard, alleen zag ze eruit om op te
schieten,
terwijl Jim
heerlijk fit en uitgerust was.
Fanny zuchte
eens diep...en dacht... ooohhh....wat haat ik...
SNURKEN.
Wil je 'n andere verhalen
lezen!!!
Klik dan op het boek.
|
|
|