|
Verhaal 5 - Zondag 18 april
1999.
EXPOSITIE
"Hartstikke leuk 'n expositie"
zegt Fanny..."alleen de
voorbereiding waren deze ronde wat minder"
.....hoezo???
Oké...te beginnen met, wat zal ik op de
expositie gaan
hangen,
een week later...ja hoor Fanny weet het.
Dus nu aan de slag, werken uit de kast gehaald...
schoon
gemaakt...wat
veranderd of in de container
gesmeten... het
lukte haar perfect en Fanny was dan
ook zeer tevreden
over zichzelf.
Nu waren de kunstwerken op haar atelier aan de beurt
...dat
ging al wat
moeilijker...ze hingen schitterend aan
de wand,
maar nu moesten ze eraf.
|
Ze brak bijna hals, kop nek
en
nieren, maar het was haar gelukt...
d.w.z.... bijna...alleen de
zeehond
boven haar computer nog.
Maar wat ze ook probeerde hij hing te
ver weg...stom bureau ook dat stond in |
|
de weg...Fanny had ook de
computer kunnen
verplaatsen,
maar wie doet dat nou, je breekt toch
niet
alles af
voor 'n
werk dat je niet aan kunt ... nee,...
(breek je nek maar liever)
je roept toch ook Jim niet
voor hulp, omdat die
stomme
zeehond
niet van de
muur wil...nee...(dat kan Fanny
zelf
wel) en je gaat
toch niet staan gillen Jim, Jim kom je me
helpen???
en zeker ga je niet naar beneden om te vragen...
ou
je me even willen helpen met de
zeehond, want mij
lukt
het
niet... nee...(natuurlijk doe je dat niet,
wat een
idioot idee
zeg)...ik zei toch: "dat kan Fanny zelf
wel".
Oké, oké...pakt dan een stoel...hè wat slim zeg wat |
|
|
voor 'n stoel...juist ja...mijn
bureaustoel...
met wieltjes...wel link... oppassen dus... je zou
je
nek kunnen breken... Jim's stoel even pakken
...nee, te
veel moeite...het lukt me
zo wel.
Fanny pakt dus haar bureaustoel, als ze daar doorheen zakt is dat niet
zo erg, hij is |
toch geen honderd
procent meer.
Zo gezegd zo gedaan.....netjes tegen
haar bureau aangerold...
staat
hij stevig? anders zou je kunnen vallen en dat is Fanny
niet van plan, dus...jakkes net iets te laag...nu kan ze nog
niet
bij de
zeehond.
Oké...dan maar met een voet op het bureau,
dat kan
hopelijk geen kwaad, nu wel oppassen dat ze niet door
haar bureau ga, want dat wil ze voor geen geld missen.
Hè...verdikkeme...nu kan ze er nog...net niet bij. |
Het lijkt trouwens wel of die
stomme
zeehond haar uitlacht, wacht maar stom
beest denkt Fanny, ik krijgt je toch wel
te
pakken... wat nu???...misschien kan de
stoel iets dichter tegen
het bureau aan...
even
proberen...wel
zorgen dat de wieltjes
niet weg kunnen rollen.
Hè, hè, ze heeft dat stomme kunstwerk |
|
te pakken, iets naar voren
leunen...anders kan hij niet
van het haakje af...en ja hoor.....die stomme idiote rot
stoel ging aan
het rollen, hij rolde Fanny's
atelier af,
maar goed dat er een
drempel lag, anders was hij naar
beneden gedonderd, nu
belandde hij met een
vreselijke knal op de overloop.
Wat nu...het schilderij vasthouden...de computer
redden, of
mezelf...niet moeilijk hè...je red alles
behalve jezelf.
Dus met veel lawaai, alles rakend wat er maar te
raken valt,
donderde
ook Fanny met een snelheid van
50 km per uur
naar
beneden en kwam hard
op de
grond terecht.
Oooooh...snik...snik... wat deed dat vreselijk zeer.
Jim snelde naar boven, dacht dat de hele zolder naar
beneden
kwam, (Fanny alleen was zeker niet genoeg)
zag
de stoel op
de
overloop liggen en Fanny op de
grond in
haar atelier met tranen
in haar
ogen.
(Het deed ook zo verdomd zeer) |
|
|
Begint Jim nog te schreeuwen
ook... "doe
niet zo stom...roep me als ik moet
helpen" ......Fanny....."ik heb geen hulp
nodig
...IK
KAN HET ZELF
WEL".....
In plaats dat hij vraagt, doet het zeer???
trouwens dat had hij niet hoeven te vragen,
volgens mij zag hij dat
wel...in |
ieder geval Jim bleef maar schreeuwen,
"ik heb je al
honderd keer gezegd, ga niet op je
bureaustoel staan".
"oké, oké", gilt Fanny terug
"dat weet ik
ook wel ja,
maar ik
moest dat verrekte rot
schilderij toch hebben!!!
Nou in ieder geval ...gelukkig niets gebroken, alleen
vreselijke
hoofdpijn en geen zeehond.
Toen Jim de zeehond van de muur wilde halen
sloegen de
stoppen bij Fanny door en ze gilde...
" Laat dat verrekte
stomme idiote schilderij hangen
...ik hoef het niet meer...ik
pak
wel een ander, het is
trouwens jou schuld dat ik
gevallen ben,
als je
eerder naar boven was
gekomen dan
lag
ik hier nu
niet" .....dat is toch ook zo.....
Na uitgeraasd te zijn
heeft Fanny maar alles een week
opgeschort en is
nu
weer begonnen met de
persberichten,
uitnodigingen
enz. enz. en dat
alles op de computer, die
had
van de
valpartij gelukkig niets geleden.
Fanny... gelukkig ook niet veel, alleen had ze een
blauw
achterwerk en zat
ze nu op een kussen achter
haar
computer.
Dit alles heeft toch nog zijn vruchten afgeworpen,
want
vandaag belde de krant om een afspraak te
maken
voor
een
interview en foto ... voor in het
dagblad.
Fanny zuchtte:
"leuk toch zo'n.....
EXPOSITIE".
Wil je een ander verhaal,
klik dan op het boek.
Op de achtergrond ziet U mijn draadexpressie:
ZEEHOND.
|
|
|