|
Verhaal 4a - Vrijdag 16 april
1999.
KUNST - 2
"Over natuur
gesproken".........
"Kijk ik nu uit mijn raam" zegt Fanny "dan zie ik kleine
kristal heldere
regendruppeltjes naar beneden komen,
die
prachtige
symmetrische figuren
maken op mijn
ruiten. |
|
 |
Deze kleine druppeltjes gaan over
in grote
dikke vette waterdruppels, die met veel
lawaai denderend naar
beneden komen om
uit elkaar te spatten op de rode puntmuts
van mijn
tuinkabouter. |
De prachtige wolkenpartij
boven mijn huis
is van een ongekende, diepe
inktzwarte kleur, de enorme, gekronkelde
lichtflitsen
zet de gehele omgeving in een fantastisch
helder licht.
Terwijl de oorverdovende donderslagen |
 |
het huis op zijn grondvesten
doet trillen en de bloemen
hun kopjes droevig laten
hangen.
Langzaam zie je plassen verschijnen op het wegdek, zij
groeien
uit tot
een kleine wilde rivier, deze zoekt weer
op
zijn beurt
een uitweg naar
de putten langs het
trottoir, om
daar als een
denderende waterval te
verdwijnen in het riool.
Na de hevige stortbui breekt er een bleek zonnetje
door,
die
een
prachtige boom, met op zijn oranje rode
bladeren
de regendruppeltjes zonlicht. |
|
 |
Terwijl de wind de fel gekleurde bladeren
zachtjes heen en weer doet
wiegen, hoor
je
de vogels fluiten en zie je de bloemen hun
kopjes fier
naar het zonlicht draaien.
De natuur.....dat is
pas kunst. |
Ook dit werk is
natuur en kunst.
Het heuvelachtige abstract,
kubistische landschap, met zijn
krachtige,
contrastrijke
kleurvakken, vormt harmonisch
en rustig een geheel met de
liggende gazelle.
In dit kunstwerk zijn kleuren van |
 |
de regenboog
aanwezig, geel, groen en violet, zij
ondersteunen
het beeld waar een enorme rust van
afstraalt.
Dit is natuur.....heerlijk vredig wandelend in een
heuvelachtig
landschap, waar je de zon op je snoet
voelt
schijnen, dan
plotseling...een gazelle, genietend
van de
rust in de natuur.....
Dat
is pas kunst. |
|
 |
En dit hier links,
dit is een:
-natuur(lijk)kunstwerk-
Zie je hoe perfect de zachte
rosse kleur
overvloeit in het zwart...de krul met zorg is
bewerkt tot
een spiraal...doorlopend tot het
laatste puntje.
Kijk hoe zorgvuldig de oortjes naar voren |
|
zijn gedrapeerd, hoe het leuke snoetje met
het grappige bekkie is gevormd...hoe met een simpele
stip
het
geheel tot leven komt.
Het kleine witte vlekkie is zo subtiel sui generis, dat het
een
eigen
leven gaat leiden, de zwarte stip aan de rand
van het
witte vlekkie,
domineert het hele beeld.
Het lijkt alsof de zachte rosse vlek je iets wil zeggen,
uit de
lijst
wil stappen...om zo de wijde wereld in te trekken....
Weg kunst ...maar... treur
niet,
Goede kunst is nooit af,
maar creativiteit biedt de mogelijkheid
om in je werk te
verdwijnen als je bezig bent het te maken.
Zo" zegt Fanny, "dit was mijn kijk op
KUNST".
Wil je een ander verhaal
lezen,
klik dan op het boek.
Op de achtergrond ziet U mijn draadexpressie:
NACHT.
|
|
|