Verhaal 4 - Vrijdag 5 april 1999.

KUNST

Fanny kijkt graag naar kunst, soms met een traan
maar meestal moet zij er om lachen.
Fanny lacht binnensmonds als zij weer zo'n idioot ziet,
die een rode, gele of groene streep in een wit vlak
heeft geschilderd en dat ze dat kunst durven te
noemen.
De tranen springen in haar ogen als ze dan ook hoort
hoe lyrisch men er over praat en zij huilt
krokodillentranen als ze dan ook nog hoort dat die
stomme strepen miljoenen opgebracht hebben.
Fanny moet nog lachen als ze denkt aan die schitterende documentaire op de tv.
Dat ging over drie kunsthistoricus die drie kunstwerken zouden beoordelen op hun kwaliteit... gniffel.

Er werd niet gezegd van wie de kunstwerken waren,
maar wel dat het van een bekende kunstenaar was...
hahahahihi.
Het waren in Fanny's ogen drie schilderijen met wat
klodders verf erop, in hun ogen waren het
kunstzinnige abstracte kunstwerken van een zeer hoog
niveau, goede kwaliteit en een perfecte afwerking.
De kleuren waren systematisch aangebracht en de
over vloeiing van het kleurgebruik was tot in de puntjes
uitgevoerd.
Sorry hoor...de over vloeiing van kleur was gewoon
geel en blauw en geel en rood, die sukkels wisten niets
eens dat het groen en oranje werd.
Maar ja... hun waren de de kunsthistoricus en niet ik...
tot slot zouden ze de prijs bepalen die hun er voor
zouden willen geven.
De tranen sprongen in Fanny's ogen toen hij hoorde
dat ze voor dat geknoei met verf zo'n honderdduizend
gulden per stuk wilden betalen.
Fanny kreeg ook nog buikpijn en haar broek werd nat

van het lachen toen ze hoorde wie de kunstenaar was... hihihihahohihihaha.
Wie was de kunstenaar!!!...een
orang-oetang uit de dierentuin... hihahohiahoha, daar sta je dan als kunsthistoricus.
Ze stonden wel heel gedistingeerd voor aap.
Je snapt nu natuurlijk wel, dat jij, zelf uitmaakt wat
kunst is.
Neem nu bijvoorbeeld mijn keuze van een willekeurig
kunstwerk waar ik iets over wil vertellen.
Fanny spreekt: "Dit kunstwerk zit zo kunstzinnig in
elkaar dat je er U tegen zegt, het is een werkstuk waar
je uren naar kunt kijken.
Als je ziet hoe de kunstenaar hier een werk heeft gehad om de draden één voor één door te knippen, deze ook nog in een fantastische mooie compositie weet te leggen, om

daarna weer op een  wonderbaarlijke, zeer verfijnde
manier de draden weet vast te zetten..... dan spreekt
men van kunst.
De kleurschakering van licht en donker, zijn op zo'n
perfecte manier weergegeven, dat je de donderwolken
over je heen hoort razen, de felle kleuren van de
zonnebaan, die overgaat in het zachte rosse en het
mysterieuze paars, doet de gloed weerkaatsen op het
heelal en is van een ongekende, ongeëvenaarde pracht.
Als je voor dit kunstwerk staat, lijkt het of je midden in
een onweersbui terecht bent gekomen, je ziet de
bliksem knetteren aan de horizon, je sluit je ogen voor
het ooooooooooo... zo felle licht, je voelt de wind en
hoort de donderslagen langs je oren suizen.
Je staat te trillen op je benen van de harde knal die
 voor je voeten de grond in tweeën doet slijten, je bent
kletsnat, terwijl het niet regent, zo angstaanjagend
echt komt dit kunstwerk over, je waant je buiten in de
vrije natuur".
Zo Fanny heeft gesproken en zij weet héél veel over

KUNST.

Deel 2 van het verhaal kunst,
klik dan op het boek.

Deel 2 over kunst.

Op de achtergrond ziet U mijn draadexpressie:
AVONDLICHT.