Bahá i-religie
of
bahá i-geloof
Een monotheïstische,
door
Bahaíuíllah
gestichte
godsdienst, die
er aanspraak op
maakt de
toekomstige
universele
religie van de
mensheid te
zijn. De bahá
i-religie is in
hoofdzaak een
voortzetting
van de leer van
de
Bab
en kent geen
(beroeps)geestelijken,
inwijdingen of
riten. De
doelstellingen
ervan hebben
een overwegend
ethisch
karakter en
zijn gericht op
de eenheid van
de wereld. Van
alle
godsdiensten
wordt de
goddelijke
oorsprong
erkend; de
stichters ervan
worden als
gelijkwaardige
manifestaties
van God
beschouwd. Het
geloof eist van
zijn aanhangers
(bahá i's een
grote mate van
geestelijke
zelfstandigheid,
dagelijks
gebed,
onbevooroordeeldheid,
sociale
werkzaamheid en
loyaliteit
jegens de
gehele
mensheid.
Het bestuur is
democratisch
georganiseerd;
de voornaamste
bestuursorganen
zijn de
plaatselijke en
nationale
geestelijke
raden en het
Universele Huis
van
Gerechtigheid
in het Bahá i
Wereldcentrum
in Israël
(Haifa), waar
zich tevens op
de berg Karmel
het mausoleum
van de Bab en
het
Internationaal
Bahá i
Archiefgebouw
bevinden.
Nationale
centra bevinden
zich in vele
landen, o.m. te
Den Haag,
Londen en
Brussel.
Gebedshuizen
staan o.m. in
Langenhain bij
Frankfurt am
Main, Wilmette
bij Chicago,
Sydney,
Kampala, Panama
en New Delhi.
De beweging
telt ca. drie
miljoen leden,
waarvan een
aanzienlijk
deel in
Iran
woont. Na de
stichting van
de Islamitische
Republiek in
Iran in 1979
zijn de bah·
Ì's daar
systematisch
vervolgd en
veel van hun
eigendommen
werden
geconfisqueerd.
Bahaëuëllah
(Arab., =
heerlijkheid
Gods),
geestelijke
naam van de
Pers
Mirza Hoesain
Ali Noeri
(1817-892),
stichter van de
naar hem
genoemde
godsdienst van
de Bahá i's .
Hij was in 1844
een van de
eerste
volgelingen van
de
Bab;
hij schreef het
Kitab-i Akdas
(= Het Heilige
Boek), het
wetboek van de
Bahaíi's.
Het Bahai
Wereldcentrum
in Israël
Het
hoofdkwartier
en de tempel
(hier
afgebeeld) van
het
bahai-geloof,
gesticht aan
het eind van de
19de eeuw, zijn
gevestigd op de
berg Karmel in
Israël, met
uitzicht op de
stad Haifa. Het
geloof heeft
aanhangers in
meer dan 300
landen.
Louis
Goldman/Photo
Researchers,
Inc.
Bab
(Arab., =
poort),
benaming voor
de Pers Sajjid
Ali Mohammed
(1819 of
1820-1850), de
stichter van de
godsdienst die
naar hem
babisme
genoemd is.
Vanaf 1845
optredend als
de Poort der
Waarheid
predikte hij,
met scherpe
kritiek op
religieuze en
sociale
misstanden, het
begin van een
nieuw
profetisch
tijdperk. Zijn
aanhang in
Perzië was
tijdelijk vrij
groot. De
volgelingen van
de profeet
Bahaíuíllah
beschouwen hem
als diens
voorganger.
Omdat zijn
prediking
onlusten
veroorzaakte,
werd hij in
1847
gevangengenomen
en ten slotte
gefusilleerd.
babisme
De godsdienst
van de Babi's,
de volgelingen
van de
Bab.
De Babi's
erkenden wel
Mohammed
als profeet,
maar meenden
dat aan zijn
profetisch
tijdperk in
1844 een einde
kwam en dat in
een nieuwe
wereldperiode
de komst van
een nieuwe
profeet
verwacht moest
worden, wiens
voorloper de
Bab was. In
1848 braken zij
met de ëheilige
wetí van de
islam. Zij
werden in
Perzië scherp
vervolgd.
Omstreeks 1863
splitste een
meerderheid van
de Babi's zich
af onder
leiding van
Bahaíuíllah.
Winkler Prins. © 1993-2000 Uitgeverij het Spectrum, Utrecht. Alle rechten voorbehouden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
