Ferrari 250 GTO 64
MOTOR: twaalfcilinder V-motor voorin;
cilinderinhoud 2953 cm3,kopkleppen,
1 bovenliggende nokkenas per cilin-
derrij;vermogen 300 pk bij 7500 tpm;
6 dubbele carburateurs.

TRANSMISSIE: op de achterwielen;
5 versnellingen.

AFMETINGEN: lengte 4,40 m; breedte
1,67 m; gewicht 950 kg.

PRESTATIE: 260 km/h.

 
 

index | last page | next pageCLICK HERE TO VISIT DERARE STARTPAGE
Het type 250 gto, dat beschouwd werd als
meest verfijnde van de ferrari gt's, goedge-
keurd voor zowel de autoweg als de piste,
werd in februari 1962 aan de pers getoond,
onder de officiele naam "Berlinetta 250 GT
Competitione 1962". De "O" die voortaan
altijd achter de GT genoemd werd staat voor
"omologato"(officieel goedgekeurd). De
aanduiding 250 GTO is toepasbaar op slechts
negenendertig authentieke chassis, maar er
bestaan vervalsingen van.

EEN RASPAARDJE
In zijn 1962 versie heeft de GTO de bouw
gekregen van zijn voorganger, de berline"kort
chassis", met een nieuwe verdeling van het
gewicht en een nog strijdlustiger koetswerk,
wat tot uiting komt in de afgeknotte achterkant
en de naar voren duikende neus, met in de flan-
ken afgeschermde openingen in de vorm van
een blazoen. Drie seizoenen lang zal de wagen
heerser  zijn van de GT klasse: de eerste twee
plaatsen van de Tour de France voor auto's
1963 en 1964, en de tweede plaats (en de over-
winning in de GT klasse) in de 24-uursrace
van Le Mans in 1962 en 1963.

 DE ALLERLAATSTE ONTWIKKELING
Voor het seizoen 1964 moet de nieuwe
250 LM met centrale motor de fakkel overne-
men, maar die kan niet officieel worden erkend
voor de catogorie GT. Ferrari continueerd dus
de bouw van de 250 GTO met een nieuwe,
verfijnde carrosserie met korter dak en
duidelijk terugwijkende achterruit.Slechts
drie nieuwe chassis, en nog vier van het
voorgaande model, gaan dus gekleed bij
carrosseriebouwer Scaglietti de deur uit.

Er zijn maar zeven exemplaren met de carrosserie
van de 250 GTO/64 gebouwd, waarvan vier op
chassis die al eerder het koetswerk va het 1962
model hadden gedragen.