DE LIMES
Langs de noordgrens van het Romeinse rijk

Jullie begrijpen dat er toch nog wat fietsplezier staat te gebeuren. De Limes fietsroute deel I gaat van Katwijk aan Zee naar Passau. Omdat ik maandag 24 of dinsdag 25 mei pas vertrek, vond ik het een mooie gelegenheid om het eerste gedeelte in Nederland vast af te leggen. Dat is dan van Katwijk naar Nijmegen. Volgende week pak ik dan de route in Nijmegen weer op, om vervolgens Duitsland in te tuffen.

De tocht van woensdag was pittig, hoewel wind in de rug. Veel zoeken, nauwkeurig de route lezen, veel stoppen dus. Na Utrecht werd het fietsen een stuk makkelijker, omdat de route veel via de dijken langs de rivieren liep. Maar toch was 150 km voor de eerste dag best pittig. Ik heb met volle bepakking gefietst.

Donderdag (Hemelvaartsdag) ben ik met de trein en bus naar Katwijk terug geweest om de bus op te halen. Moe, maar voldaan. Het gaat nog wel.

Ik had Sascha beloofd om haar nieuwe bed eerst nog in elkaar te zetten, en dat werd een beetje laat, of het zat wat tegen. In ieder geval heeft Ada mij netjes bij de Waalbrug afgezet, waar ik om ongeveer halfvier ben vertrokken. Langs de rivieren, dus veel over de dijk(en). Het rijdt lekker met de wind in de rug. Alleen zat het met het zoeken naar een slaapplek wat tegen. Millingen was nog wat te vroeg om te stoppen. Daarna rijd je Duitsland in.

In Kleve was de brug al weg door renovatie. Dat is dan lastig zoeken. In Wissel wil ik in de Jeugdherberg overnachten, maar die is nog gesloten. 2x 3km omrijden. De camping aan de Wisselersee sla ik over. Dan maar naar het Natuurvriendenhuis in Wardt. Dit is overgegaan in andere handen (Katholische Jugend).

Dan maar door naar Xanten. Daar moet een camping zijn in Labbeck. Gevraagd naar de weg, is er niemand die het me durft uit te leggen. Te ingewikkeld. Maar een vriendelijke Duitse buitenlander rijdt een stukje met me op en brengt me in de goede richting. Nog een keertje vragen geeft me de bevestiging. Om 20.30 uur ben ik op de camping. Afstand: 81 km. Moe maar tevreden zeggen we dan.

De weg terug naar Xanten is makkelijker te vinden. De route snijdt wat bochten in de Rijn af, meestal wat stille, rustige landweggetjes. Koffie is er onderweg niet te krijgen. In Baerl doe ik wat boodschappen. Daarna door naar de Rijn bij Duisburg. Mijn voorband loopt langzaam leeg. Dus flink hard oppompen. Het is net of het vandaag niet opschiet. De route is goed te volgen. Opnieuw de band opgepompt. De campings hier blijven buiten beeld. Liggen waarschijnlijk achter de dijk. Bij Neuss naar de camping. Tent opgezet en band geplakt en een doorn uit de buitenband gepeuterd. De wind is koud. Van de campingbaas een kaartje gekregen met een alternatieve route. Aankomst: 16.00 uur. Afstand 83 km.

Goed geslapen ondanks de landende vliegtuigen voor Düsseldorf. Op de routebeschrijving van de Limes vertrokken ondanks een alternatief kaartje. Maar dan moet dat wel lukken. Ik heb tot 3 keer het begin vanaf de camping gereden, maar kon de weg niet vinden, ook niet bij navragen. Dan maar de alternatieve route. En die is makkelijk en komt uiteindelijk buiten de bebouwde kom weer keurig netjes op de Limes-route uit. Wat simpel toch! In Zons veel Romeins te genieten. Een prachtig vestingplaatsje en dus veel fotoos gemaakt. In Keulen een foto van de Dom met spoorbrug gemaakt en daarna heerlijk op een terrasje lekker gegeten. In het zonnetje. Wat een luxe. De dag eindigde zo'n beetje met de beklimming van een berg, waar een Jeugdherberg zou moeten zijn. Wel de berg, dus klimmen, maar geen Jeugdherberg in Plittersdorf. Ik was weer snel beneden en vervolgde de route langs de Rijn, totdat ik de achterzijde van een camping kon ontwaren. De toegang lag aan de andere kant. Geen probleem want er liep een klein paadje langs het kampeerterrein, waarlangs ik naar de hoofdingang kon. Een mooie rustige camping met aardige bediening en prachtig sanitair. Wel nog even en muntje voor het douchen halen. 's Avonds gebeld naar Paul, mijn Duitse fietsvriend, maar die was niet thuis. Dan Ada even bellen. En toen nog een lekker eindje wandelen. Aankomst: 17.50 uur. Afstand 123 km.

Onder het genot van een heerlijk koel glas Rijnwijn heb ik de gebeurtenissen van vandaag bijgeschreven in mijn dagboek. Heb 's ochtend opnieuw Paul gebeld maar nog steeds de voicemail. Dus een andere keer maar. Ik kampeerde tegenover de Drachenfels, wow! De wind blijft koud en de nachten vallen ook tegen, koud dus! De routebeschrijving is goed te volgen. Rond kwart over één ben ik in Koblenz. Heerlijke Goulashsoep gegeten en mijn mond verbrand. Via Deutsches Eck de Rijnoever weer gevolgd. Sweerman (de schrijver van deze route) houdt van afwisseling en stuurt me de wijnvelden in bij Spay. Dus klimmen! Wel een mooi uitzicht, maar beneden mij zie ik langs de hoofdweg een keurig fietspad. In St. Goar houd ik het voor gezien en na een klein klimmetje kom ik bij een prachtige rustige camping. Gezellig, goed sanitair en niet duur. Afstand: 98 km. Anderhalve km verder ligt de beroemde Loreley.

Gisteravond nog even van de camping naar St. Goar gewandeld. Aardig plaatsje met veel souvenir-winkeltjes. Er is ook een Jeugdherberg (JH). Terug op de camping nog een tijdje gepraat met een jong stel uit Den Haag op weg naar Jeruzalem. Moedig hoor! De nacht was koud, wat me ook uit de slaap houdt. Dus weer alle kleren aan, behalve de sokken. Ik vertrek iets over negenen. Bij de Loreley maak ik een foto, alleen weet ik niet of dat de Loreley wel is. Nee dus! Even verderop staat onderaan een grote berg, naast de burcht die ik fotografeerde, met koeieletters, LORELEY. Niet te missen dus, behalve zowat voor mij.In Oberwesel moet ik door de winkelstraat. Ze zijn er druk bezig om voorbereidingen te treffen voor feest in het Pinksterweekend. Wel verleidelijk. Tot Bingen gaat alles goed, totdat ik door een aantal fietstunneltjes moet en dan richting Ingelheim moet volgen. Nergens die tekst te vinden. Dan maar de rivieroever opzoeken. Vroeg of laat kom je dan vanzelf wel weer op de route. En zo ging dat dus ook. Het geeft je wel wat meer vrijheid van handelen.Voor Heidenfahrt kom ik weer op de route. Daar gebruik ik ook het middagmaal. Ik zit heerlijk in het zonnetje in de Biergarten en mijn gen vallen dicht. "Nicht schlafen!"zegt een lieftallig dienstertje :-) grinnekend. Heerlijk die zon. Het eten valt enigszins zwaar op de maag, maar wel lekker. Veel vlees. ;-) Ik denk dat ik in Mainz een dagje overblijf. Doorfietsen betekent, dat ik aan het eind van de dag door Frankfurt en Offenbach moet. Bovendien heb ik flink doorgetrapt, en kan ik wel wat rust gebruiken. Ik kampeer aan de monding van de Main, tegenover Mainz. Ik ontdek een internetcafé. En ik ontmoet het Nederlandse stel van de vorige camping. En .. ik spreek met een stel wat net op de thuisreis is vanuit China, Tibet en Nepal. Dan ben je even helemaal stil. 's Avonds heb ik het bestand voor mijn website bijgewerkt, maar het lukt mij niet om de server (ftp) te pakken te krijgen.

Eerst wat boodschappen bij de Lidl, daarna door naar een ander internetcafé. Maar het resultaat blijft 0,0. Een mailtje naar Ada is geen probleem, weet zij ook wat er aan de hand is. 's Middags Mainz bezocht. Leuke stad met veel voetgangersgebied. Scheelt natuurlijk ook dat het Pinksterweekend is. Veel feestgedruis, markt en mensen op de been. Bovendien schijnt de zon! Na een glas bier en een glas Rijnwijn, ben ik zo duf, dat ik een paar uur geslapen heb. Brood en koffie brengen me weer op de been. Een poosje aan de Rijn gesuft. Prachtige ondergaande zon, maar het fototoestel niet bij me. Zo'n dagje rust doet goed. Oh, dagafstand: 5 km.

De route volgt vanaf vandaag de Main. Al snel bereik ik bij Eddersheim de 'omstreden' stuw. De trap over de stuw valt mij wel mee, maar ik kan me voorstellen dat het problemen geeft met een bagagewagentje of met kinderen. Niet goed lezen leidt de verkeerde kant uit. Ik rijd een heerlijk breed bospad linksaf, terwijl later blijkt dat ik rechtsaf moest. Hoewel ik in Frankfurt ook verkeerd rijd is het kaartje van Frankfurt in de routebeschrijving voldoende duidelijk, om het er even op aan te laten komen. Ik rijd dus gewoon door en kom ook zo weer op de goede route. Het slot Johannesburg(foto) in Aschaffenburg is indrukwekkend. Het historisch interessante plaatsje Altstadt wordt ontsierd door restauratiewerkzaam-heden en een grote biertent langs het fietspad. Of je maar even af wilt stappen voor de feestende meute. Ook Seligenstadt lijkt de moeite waar. Het is er erg druk en de zon doet zich ook gelden. Ik koop een heerlijk ijsje, neem het veer(=pont) naar de overkant en zet mijn reis voort. Onderweg voor een jong stel de band geplakt. Ze hadden niets bij zich en ook nog een Frans ventiel. Mijn dag was weer goed. De vermelde camping bij Obernburg was er inderdaad niet. Ik had het kunnen weten. Dus doorgereden naar Wörth, 4 1/2 km verder. Ik ben blij, dat ik er ben met 126 km op de teller.

Vandaag 2e Pinksterdag. Het heeft de hele nacht geregend. Om kwart voor negen 's ochtends stopt de regen. Er hangt een laag wolkendek. Ik loop langs de bar en vraag of er al koffie is. Ja, hoor! Eerst wassen! Als ik terugloop ga ik toch maar eerst de tent opruimen. Nog steeds geen regen! Ook de natte tent inpakken. Zo, alles zit op de fiets, met de regenhoezen er overheen. Koffietijd! Ik doe alles in de koffie, suiker, melk. Mag mijn eigen brood eten. Krijg een bord en bestek. Toffe mensen! Na het ontbijt, de zon is inmiddels gaan schijnen, kom ik op de fiets nog langs diverse campings, maar de mijne was de beste! Bij Miltenburg valt weer veel te zien, en maak ik wat fotoos. Dit is ook de plaats, waar de Main verlaten wordt en het stroomgebied van de Tauber wordt opgezocht. Citaat:"De route volgt na Miltenberg het dal van de Erfa omhoog tot in Hardheim. Een matige maar gestage klim van 20 km. De weg is afwisselend en meestentijds niet druk." (prachtig) Het blijft droog en zonnig. Voor ik het weet zit ik in het Tauberdal. Het dal is nog breed en de plaatsjes spreken nog niet zo tot de verbeelding. In Igersheim zoek ik de Jeugdherberg op. Ik ben er om vier uur, maar de receptie is pas om vijf uur open. Een wandeling naar Igersheim is teleurstellend. Niets te beleven.

Ik pak de route weer snel op. Het is mooi weer en de route is fantastisch. Naar Rothenburg is maar 47 km en omstreeks kwart voor twaalf ben ik op de camping vlak voor Rothenburg. Langs het voetpad in 20 minuten in Rothenburg. Middeleeuws stadje, prachtig in tact gebleven. Veel fotoos gemaakt. Om 16.30 uur ben ik moe weer terug op de camping. Om vijf uur breekt de hel los, Donner und Gewitter en flinke plensbuien. Dit houdt anderhalf uur aan. De verwachting voor de komende dagen is niet denderend.

De bui van gisteren heeft zijn sporen wel nagelaten. Er is van alles nat. Uiteraard de tent, mijn enige handdoek, slaapmat, kussen. Ik pak toch de boel maar in. Eerst twee km klimmen naar Rothenburg. De stadspoort in, over de markt, de stadspoort uit. Dag Rothenburg! Leuk stadje om nog eens naar terug te keren. De paden zijn nog nat van de bui, de laaghangende optrekkende mist en het nadruppen van de bomen. Al snel is er weer een klim naar het hoogste punt in de route (2,5 km). Door omstandigheden heb ik de vaart er lekker in vandaag. Al met al schiet het lekker op en maak fotoos in Ornbau en Gunzenhausen. In Weissenburg zijn een camping, Jeugdherberg en Natuurvriendenhuis. De laatste twee blijken dezelfde te zijn. Het is een Natuurvriendenhuis, maar hij ligt, evenals de camping trouwens, even buiten Weissenburg. "Op die berg", zou even later iemand mij wijzend vertellen, die ik de weg vroeg. Oh! En de camping? Die ligt langs de B13. Dan maar de berg op. Nou ja, de helling is zó steil, dat ik vanaf het begin zo'n anderhalve km moet schuiven. Dat wil je niet weten! Tot overmaat van ramp begint het ook nog te regenen. Als ik onder de beschutting van de bomen ben, stopt de regen. Foei, dat was afzien! Ik word echter allervriendelijkst onthaald, bijgestaan, droogruimtes voor tent, matras en fiets. Zelf kruip ik onder een heerlijke warme douche en bevochtig me daarna van binnen nog met een heerlijk biertje. De verwarming op de kamer aan. Ik mag zelfs even internetten op hun privé-computer. Mijn hoofd gloeit van vermoeidheid.

Een heerlijke rust in het Natuurvriendenhuis. Ik hoor de regen 's nachts en vanmorgen. Als ik naar buiten kijk, plenst het. Mijn ontbijt staat klaar. Ik ben de enige gast. Ik sta niet te springen om te vertrekken, maar blijven is ook geen oplossing. Ik besluit toch maar in te pakken. Als ik om halftien opstap, motregent het nog steeds. De gravelwegen zijn smerig. Fiets, bagage en benen zijn grijs van opspattend vuil. De gravelpaden domineren vandaag de route. Vanaf de Rohrberg ben ik weer snel in Weissenburg. (Wat wil je ook met zo'n bult!) Het is geen geweldig fotoweer: somber, donker, laaghangende bewolking of druilregen. Bij Dollnstein maak ik een foto van het plaatsje. In Pappenheim heb ik wat pogingen gedaan om de burcht te fotograferen. Inmiddels kom ik tot de ontdekking, dat mijn SPD-verbinding een schroef mist, waardoor mijn schoen soms vast blijft zitten. Lastig en gevaarlijk. Bij een sportzaak wordt het euvel provisorisch hersteld. In Pfünz definitief. Alles als service. Prachtig toch? Bovendien is er in Pfünz een oude Romeinse brug. In Kipfenberg is de camping zò duur, dat ik doorrijd naar Pfraundorf. Het heeft de hele middag nog geregend. Mijn fiets is grijs. Mijn tassen en regenhoezen spoel ik af onder de kraan.

's Avonds heb ik de fiets nog een beetje schoongemaakt. Was erg smerig. De linkersteun van mijn bagagedrager is ook weer afgeknapt! Met een tie-rope van de buurman gerepareerd. Toch wel vervelend, al kan het wel weer gelast worden. De zon schijnt weer, dus laat ik de tent eerst wat drogen. Weer veel gravelwegen, maar nu geen regen. Na Kelheim lunch ik op een bankje langs de Donau. In Prunn heb ik een poging gedaan de burcht op de digitaal vast te leggen. Regensburg volgt sneller dan verwacht en ik zoek de jeugdherberg op de verkeerde plaats. Wel vind ik een internetcafé. Ik heb voor mezelf besloten om niet verder dan Passau te gaan. Heb dan deel I van de Limes erop zitten. Ik vind het wel genoeg. Dit mail ik Ada ook. Na het internetten zoek ik niet verder door naar de Jeugdherberg, maar volg de Donauradweg Regensburg uit. Niet helemaal voorbereid ga ik richting Passau, maar bemerk dat er voorlopig geen camping meer komt. Uiteindelijk informeer ik in Frengkofen naar de prijs van een kamer en kan me daar wel in vinden. Morgen maar weer zien, hoever ik kom.

Het heeft vannacht weer flink geregend. Blij met mijn kamer en bed. Frengkofen is een gat. Fam.Hahn beheert Gasthof(-haus) en winkeltje. Volgens mij wordt al het dorpsnieuws hier besproken. Iets over halfnegen zit ik weer op de fiets. Het is koud en na enige tijd trek ik mijn fleece weer aan, hoewel ik meer op regen had gerekend. Het eerste deel is gelukkig asfalt, maar ik heb de indruk dat ik op de hoofdweg rijd i.p.v. het fietspad. Scheelt wel een heel stuk in je snelheid. Ik kies voor de omweg door Wörth. Behalve een centrumfunktie, dus winkels, is slot Thurn de enige bezienswaardigheid als gebouw, want verder dient het nu nog als bejaardenhuis. Het valt niet mee om de burcht op de gevoelige plaat vast te leggen. Terug op de route allemaal asfalt en parallel aan de A3. Rijdt lekker!! De eerstvolgende interessante plaats is Straubing. Ligt ook van de route, maar het is een grote plaats. Er is markt (bloemen) en veel volk op de been. Klooster Oberalteich heb ik denkelijk gemist, maar Bogen daarentegen is wel weer een aardige plaats. Ik shop even bij de ALDI. Plakjes kaas en drinken voor de bidons. Bij Metten ligt een klooster. Te ver van de straat, vind ik. Bovendien dreigen er weer donkere wolken en rijd ik liever door naar Deggendorf. En als ik daar aankom, begint het te regenen. Als ik Deggendorf weer uit ben, is het aan de plassen op de weg te merken dat het hier gehoosd heeft. Ik kom in Winzer en al snel volgt er een bordje "camping 1500 m". Dat moet het maar worden voor vandaag. Het is een neiuwe camping met uitstekend sanitair. Het opzetten van de tent wordt regelmatig onderbroken door regenbuien. Wat dat betreft ben ik op tijd gestopt. Morgen naar Passau. Nog iets van 42 km.

Gelukkig heeft het vannacht niet meer geregend. Eerst water opgezet voor mijn thermoskan. Om halfnegen vertrek ik voor de laatste etappe. Het is droog maar wel koud. Dus de fleece aan. Onderweg kom ik heel dicht bij de Donau, net in een bocht. Er staat sterke stroming. Mooi, hoe een boot gebruik maakt van die stroming. Veel vissers natuurlijk en ja, 't is zondag, dus lekker rustig de laatste dag. Omstreeks halftwaalf ben ik in Passau en rijd meteen door naar het station. Er gaat vandaag een trein om 18.38 uur naar München, dan overstappen, en vervolgens om 22.41 uur naar Amsterdam (Arnhem). Ruimschoots tijd voor een bezoek aan Passau, de Donau, de Inns en de Irl. Mooie stad. Met de nachttrein terug naar Arnhem. Aankomst 08.25 uur maandagochtend. Daarna moet ik tot na negenen wachten, voordat ik mijn tocht naar huis mag voortzetten. Ach, dat kan er dan nog wel bij. Rond half elf ben ik weer thuis.